Charlotte Van Driessche is bioloog aan het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) en doctoreerde aan de Universiteit van Gent. Daar onderzocht ze onder andere het gebruik van eDNA-technieken voor het opsporen van vissen.
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.
Je bestelt een portie sashimi of californian spring rolls, eet ze op, en een dag later spoelt er via het toilet onvermijdelijk een sliertje DNA van die zalm of krab het riool in. Dat rioolwater stroomt, na een passage langs de waterzuivering, uiteindelijk de rivier in. De vraag die mij al een tijdje bezighoudt: kan een bioloog die verderop een eDNA-staal neemt - water waarin sporen van DNA achterblijven - jouw avondje sushi verwarren met een wilde zalm die daar rondzwemt?
Hoeveel en welke vissen zwemmen er in onze Vlaamse waterlopen? Voor een antwoord op die vraag moeten biologen vissen vangen en tellen. Een nieuwe DNA-techniek maakt het een pak makkelijker. Een zakje water uit een rivier volstaat om te weten wat er onder het wateroppervlak leeft.
