Oorzaak gevonden van overmatig zweten

Oorzaak gevonden van overmatig zweten

Delen:

Naar schatting twee tot vijf procent van de bevolking lijdt aan hyperhidrose. Daardoor zweten ze zo hard dat ze zich meermaals per dag moeten omkleden. Hoewel hun aandoening vaak wordt afgedaan als een oppervlakkig huidprobleem, is de impact ervan op hun dagelijks leven enorm. Niet zelden schamen patiënten zich zo diep dat ze sociale contacten mijden en zelfs depressies ontwikkelen.

Een internationaal onderzoeksteam onder leiding van prof. dr. Frank Bosmans (VUB) zocht tien jaar lang naar mogelijke oplossingen. Door het DNA van meer dan 180 hyperhidrosepatiënten te analyseren, ontdekten ze bij sommigen daarvan genetische varianten in een specifiek eiwitkanaal in hun zenuwen. Dit Nav1.8-ionkanaal werkt normaal als een biologische sluis die elektrische signalen in het zenuwstelsel reguleert. Maar bij een onderzochte familie staat die sluis door een genetische fout te ver open, waardoor het zenuwstelsel dat de zweetklieren aanstuurt overprikkeld kan raken.

Remmende zenuwmutatie

Om hun theorie hard te maken, ontwikkelden de onderzoekers een muismodel met dezelfde genetische fout. De diertjes bleken ook meer te zweten, maar van zodra de onderzoekers hen een experimentele stof toedienden die de overactieve zenuwsignalen blokkeerde, verminderde het zweten sterk.

Het team ontdekte verder dat hyperhidrose een complexe aandoening is waarbij verschillende biologische wegen kunnen leiden tot dezelfde overprikkeling. Zo was er bijvoorbeeld een patiënt die een remmende zenuwmutatie had, maar die door een extra mutatie in een lokaal waterkanaal van de zweetklier tóch overmatig zweette.

Vandaag worden ernstige vormen van hyperhidrose soms behandeld met ingrepen die de sympathische zenuwbanen in de borstkas onderbreken, maar dat kan niet bij alle patiënten en veroorzaakt soms ongewenste neveneffecten. Door de biologische oorzaak van de aandoening beter te begrijpen, kunnen op termijn meer gerichte en minder ingrijpende behandelingen mogelijk worden.

Delen:

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Dit is een artikel van: Scicomm Academy van SciMingo

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

Volgens het Departement Zorg heeft een besmetting met het westnijlvirus in Vlaanderen het leven gekost aan twee mensen. Het gaat om personen die behoorden tot een risicogroep voor een ernstig ziekteverloop. Wat moet u weten over deze door muggen overgedragen ziekte?

Dit is een artikel van: Scientific American

Onderzoekers van de TU Delft bootsen de unieke verbinding tussen botten en pezen in het menselijk lichaam nauwkeurig na.

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Dit is een artikel van: Scicomm Academy van SciMingo

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven