Hengelen naar een ichtyosaurus

Hengelen naar een ichtyosaurus

Delen:

Ten tijde van de dinosauriërs werden de zeeën onveilig gemaakt door ichtyosaurussen. Deze zeereptielen leken uiterlijk sterk op dolfijnen, maar ze hadden kleinere hersenen en veel grotere ogen. Paleontologen hebben al meer dan 100 soorten ontdekt, die in grootte variëren van 50 cm tot 20 meter.

Een van de zeldzaamste en minst onderzochte ichtyosaurussen is Nannopterygius. Er is slechts één fossiel bekend van het anderhalve meter lange dier. Dat fossiel is bovendien moeilijk te onderzoeken: het wordt sinds 1922 permanent tentoongesteld in het Natural History Museum in Londen, waar het op vijf meter hoogte aan een muur hangt.

De Russische paleontoloog Nikolay Zverkov is er nu toch in geslaagd het fossiel in detail te bestuderen. Tijdens een recent studiebezoek aan het museum bedacht hij een ingenieuze en goedkope manier om het hoogteverschil te overbruggen. Hij maakte een fototoestel vast aan het uiteinde van een vishengel en creëerde zo een vijf meter lange selfiestick. Daarmee fotografeerde hij elk anatomisch detail van het skelet.

Nikolay Zverkov gebruikt een vishengel om het Nannopterygius-fossiel (rechts tegen de muur) te fotograferen.

Foto en tekening van het Nannopterygius-fossiel in het Natural History Museum.

Niet zeldzaam

Zverkov stuurde de foto’s naar zijn Engelse collega Megan Jacobs. Zij herinnerde zich dat ze enkele gelijkaardige fossielen had gezien in een klein museum in Dorset. Toen Jacobs die fossielen opnieuw onderzocht, bleken ze inderdaad tot het geslacht Nannopterygius te behoren.

Het speurwerk van Zverkov en Jacobs leverde uiteindelijk 36 nieuwe fossielen van Nannopterygius op. De fossielen werden oorspronkelijk opgegraven in Engeland, Rusland, Spitsbergen en Frans Jozefland (een archipel in het Noordpoolgebied). Dat wijst erop dat Nannopterygius een uitgestrekt verspreidingsgebied had.

Nikolay Zverkov: ‘Tientallen jaren hebben we gedacht dat Nannopterygius zeer zeldzaam was. Nu is het duidelijk dat deze dieren algemeen en wijdverspreid waren. Het antwoord lag al die jaren voor onze neus. We hadden enkel een vishengel nodig.’

De studie van Zverkov en Jacobs is gepubliceerd in het vakblad Zoological Journal of the Linnean Society.

Delen:

Metaalertsen uit de zee vatten aan land spontaan vuur als ze uiteenvallen. De oorzaak ligt bij reactieve nanokristallen. Is dat fenomeen een gevaar voor de diepzeemijnbouw?

Superintelligente AI-agenten die uit hun eigen omgeving ontsnappen en in het geheim communiceren, vertonen geen menselijk gedrag. Het gaat om ernstige ontwerpfouten. Dat kan en moet beter, schrijft wiskundige Ann Dooms.

BlogNatuurwetenschappen

Van ἄτομον tot quark 

Elementaire deeltjes zijn de allerkleinste bouwstenen van de natuur. Hoe ze precies de materie om ons heen opbouwen, is al meer dan vijftig jaar een open vraag.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

Zoogdieren ontstonden tegelijk met de dino’s, maar ze hebben altijd in hun schaduw geleefd. Tot een asteroïde 66 miljoen jaar geleden de grote veelvraten massaal deed uitsterven. Wetenschapscommunicator Reinout Verbeke trekt in deze aflevering naar plaatsen in ons land waar we cruciale sporen van hun veroveringstocht kunnen vinden.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven