Petfles wordt koekje

koekje

Gemodificeerde gisten kunnen plastic en landbouwafval afbreken en omzetten in ingrediënten om koekjes te maken.

Delen:

Petflessen zijn gemaakt op basis van koolstof, en ook koekjes bevatten koolstofatomen. Van een petfles afdalen naar losse koolstofatomen, en vervolgens weer opklimmen naar koekjes, kan dus in theorie, maar is helemaal niet eenvoudig.

Amerikaanse onderzoekers beweren nu dat ze er wel in zijn geslaagd. Ze halen het koolstof uit plastic en gebruiken dat om eiwitten en smaakmoleculen op te bouwen. Die kunnen vervolgens ingrediënten zijn voor koekjes (of ander voedsel, want hun keuze voor koekjes dient uiteraard vooral de media-aandacht).

De sponsor van dit opmerkelijke onderzoek, de NASA, verraadt meteen een mogelijke toepassing

Onder hoge druk breken de onderzoekers de petflessen en plantaardig afval, zoals maisstengels, in kleinere stukjes. Vervolgens zetten gemodificeerde giststammen die stukjes om in onder andere eiwitten, vetten en zuren. Door vezels, zetmeel en zoetstof aan het mengsel toe te voegen, ontstaat er een deeg waarmee ze via een 3D-printer eiwitrijke koekjes kunnen maken. De onderzoekers hopen dat de koekjes binnen enkele jaren klaar zijn voor consumptie.

De sponsor van dit opmerkelijke onderzoek, ruimtevaartorganisatie NASA, verraadt meteen een mogelijke toepassing: eten maken tijdens verre ruimtereizen en uiteindelijk op menselijke nederzettingen op de maan of Mars.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Een verkeerd geïdentificeerd sterrenbeeld zou de tijdlijn voor de creatie van Vincent van Goghs iconische schilderij kunnen herzien.

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Loodzware zwarte gaten blazen spookdeeltjes als een hete adem uit over het universum. IceCube gebruikt die onzichtbare reizigers om informatie te ontfutselen uit de meest extreme omgevingen van ons heelal, die met licht ondoordringbaar blijven.

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven