Fossiel van vroeg reptiel blijkt grotendeels nep

Fossiel van vroeg reptiel blijkt grotendeels nep

Delen:

Beeld: Dr. Valentina Rossi

Een specimen van de Tridentinosaurus antiquus stond lange tijd onder paleontologen bekend als een enigmatisch fossiel. Het werd in 1931 gevonden in de bergen van de Noord-Italiaanse regio Trentino-Alto Adige en zou het overblijfsel zijn geweest van een reptiel uit het vroege Perm, ongeveer 280 miljoen jaar oud. De donkere delen van het fossiel werden als versteende huid en ander zacht weefsel beschouwd, wat erg bijzonder is gezien de enorme ouderdom van het fossiel. Op basis daarvan werd de Tridentinosaurus (letterlijk ‘Trentino-hagedis’) ondergebracht bij de Protorosauria, een vroege groep van reptielen.

Schaamrood

Maar grondig onderzoek van het fossiel – het is nog maar de eerste keer dat dit gebeurde – brengt nu iets heel anders aan het licht. Eerst duidde een analyse met behulp van uv-licht op de aanwezigheid van een soort coating aan de buitenkant van het fossiel. Dat is niet zo vreemd, want zeker vroeger werden fossielen wel vaker behandeld met bijvoorbeeld vernis om ze te beschermen. Maar onder de coating troffen de vorsers niet de typische microscopische structuren van versteend zacht weefsel aan, maar wel die van … gewone verf. De verf, donker van kleur, was aangebracht op het onderliggende gesteente, dat wel de vorm had van een reptielenfossiel. Een vervalser had paleontologen dus decennialang voor de gek kunnen houden.

Toch bleek het fossiel niet helemaal fake. De onderzoekers vonden wel degelijk enkele stukjes versteend bot terug, onder meer binnen de contouren van de achterpoten van het fossiel. Ook troffen ze sporen aan van typische beenachtige structuren die bij reptielen zoals krokodillen onder het huidpantser liggen. Al kan dat de bijzondere status die het fossiel al die tijd had niet redden. Integendeel, vanaf nu staat het bekend als een vervalsing die paleontologen het schaamrood op de wangen heeft bezorgd.

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven