Hengelen naar een ichtyosaurus

Hengelen naar een ichtyosaurus

Delen:

Ten tijde van de dinosauriërs werden de zeeën onveilig gemaakt door ichtyosaurussen. Deze zeereptielen leken uiterlijk sterk op dolfijnen, maar ze hadden kleinere hersenen en veel grotere ogen. Paleontologen hebben al meer dan 100 soorten ontdekt, die in grootte variëren van 50 cm tot 20 meter.

Een van de zeldzaamste en minst onderzochte ichtyosaurussen is Nannopterygius. Er is slechts één fossiel bekend van het anderhalve meter lange dier. Dat fossiel is bovendien moeilijk te onderzoeken: het wordt sinds 1922 permanent tentoongesteld in het Natural History Museum in Londen, waar het op vijf meter hoogte aan een muur hangt.

De Russische paleontoloog Nikolay Zverkov is er nu toch in geslaagd het fossiel in detail te bestuderen. Tijdens een recent studiebezoek aan het museum bedacht hij een ingenieuze en goedkope manier om het hoogteverschil te overbruggen. Hij maakte een fototoestel vast aan het uiteinde van een vishengel en creëerde zo een vijf meter lange selfiestick. Daarmee fotografeerde hij elk anatomisch detail van het skelet.

Nikolay Zverkov gebruikt een vishengel om het Nannopterygius-fossiel (rechts tegen de muur) te fotograferen.

Foto en tekening van het Nannopterygius-fossiel in het Natural History Museum.

Niet zeldzaam

Zverkov stuurde de foto’s naar zijn Engelse collega Megan Jacobs. Zij herinnerde zich dat ze enkele gelijkaardige fossielen had gezien in een klein museum in Dorset. Toen Jacobs die fossielen opnieuw onderzocht, bleken ze inderdaad tot het geslacht Nannopterygius te behoren.

Het speurwerk van Zverkov en Jacobs leverde uiteindelijk 36 nieuwe fossielen van Nannopterygius op. De fossielen werden oorspronkelijk opgegraven in Engeland, Rusland, Spitsbergen en Frans Jozefland (een archipel in het Noordpoolgebied). Dat wijst erop dat Nannopterygius een uitgestrekt verspreidingsgebied had.

Nikolay Zverkov: ‘Tientallen jaren hebben we gedacht dat Nannopterygius zeer zeldzaam was. Nu is het duidelijk dat deze dieren algemeen en wijdverspreid waren. Het antwoord lag al die jaren voor onze neus. We hadden enkel een vishengel nodig.’

De studie van Zverkov en Jacobs is gepubliceerd in het vakblad Zoological Journal of the Linnean Society.

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven