Het mannelijke orgasme is pure wiskunde

Het mannelijke orgasme is pure wiskunde

Delen:

Ze beperkten zich daarbij helaas wel tot het mannelijke orgasme. Het vrouwelijke orgasme is voorlopig zelfs voor de moderne wiskunde nog te complex.

Het model beschrijft de fases die naar een orgasme leiden. In de jaren 1960 en 1970 leverden seksuologen William Masters en Virginia Johnson pionierswerk op dat vlak. Zij introduceerden het concept van de seksuele respons, opgedeeld in verschillende fases: eerst komt de opwinding, die aanvankelijk in een plateaufase blijft hangen en vervolgens overgaat in een orgasme. De vierde en laatste fase heet de resolutiefase, het moment waarop de man zich zuchtend tegen de rugleuning van het bed laat zakken terwijl hij een sigaretje opsteekt – zo doen ze het toch in de cinema.

Seksuologen bouwden sindsdien verder op het werk van Masters en Johnson, maar bleven daarbij – volgens de wiskundigen die nu een formule ontwierpen – te oppervlakkig in hun beschrijving. Daarom goten Konstantin Blyuss en Yuliya Kyrychko van de University of Sussex het mannelijke orgasme nu in een formule met harde cijfers. Dat bleek minder eenvoudig dan voor de immuunreacties, infecties en epidemieën die de twee normaal in formules gieten.

Seks in de scanner

Seksuele beleving is behoorlijk subjectief, en mensen – mannen – hebben de neiging om te liegen over hun seksuele ervaringen. Gelukkig hebben wetenschappers tegenwoordig toegang tot heel precieze metingen van opwinding, verzameld bij mannen die seksuele activiteiten uitvoeren in een fMRI-scanner (alleen of met een partner). Wie ik nu op ideeën heb gebracht, wil ik doorverwijzen naar de Universiteit van Groningen, waar ‘seks in de scanner’ al vele jaren op het onderzoeksprogramma staat.

Blyuss en Kyrychko konden zich uiteindelijk baseren op data van tienduizend seksuele handelingen en meer dan driehonderd mannelijke deelnemers. Het allereerste wiskundige model van het mannelijke orgasme bevat alle fysiologische en psychologische aspecten die nodig zijn om een hoogtepunt te bereiken. Het model verklaart niet alleen orgasmes tijdens seks en masturbatie, maar kan ook de kans op een succesvolle ejaculatie voorspellen. Een belangrijke bevinding is bijvoorbeeld dat te veel opwinding vroeg in het proces de kans op het bereiken van een hoogtepunt remt. Een opgekropte broek vol goesting is met andere woorden nefast voor de feestvreugde. Nu het vrouwelijke orgasme nog. Dat is volgens beide wiskundigen zowel fysiologisch als mathematisch een stuk complexer – maar ze werken eraan.

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven