Beeld: De Meraxes gigas gebruikte zijn gespierde korte armen niet om te jagen, maar misschien wel bij de voortplanting. (© Carlos Papolio)
De Tyrannosaurus – met de roemruchte T. rex als overheersende vertegenwoordiger, zowel wetenschappelijk als in de filmfantasie – was niet de enige reusachtige vleeseter met korte armen uit de prehistorie. Dat blijkt nu uit fossielenonderzoek aan het Argentijnse Ernesto Bachmann Paleontological Museum. Een team onder leiding van paleontoloog Juan Ignacio Canale ontdekte namelijk een nieuwe gelijkaardige soort, de zogenoemde Meraxes gigas.
De 11 meter grote en 4 ton zware Meraxes gigas lijkt wel heel erg op een T. rex, maar ze zijn niet verwant aan elkaar.
‘Hij is geen voorvader of tijdgenoot en niet verwant aan de Tyrannosaurus’, benadrukt Canale. ‘De M. gigas stierf namelijk al uit bijna 20 miljoen jaar voor de T. rex een echte soort werd, en beide dieren situeren zich ook heel ver uit elkaar op de evolutionaire ladder. Wat ze wel gemeen hebben is dat hun korte armen geen overlevingsnadeel waren, maar net een voordeel.’ Dat leidt hij, wat de M. gigas betreft, af uit een aantal vaststellingen bij het onderzoek van het in het noorden van Patagonië ontdekte fossiel van een specimen met een lichaamslengte van zo’n 11 meter en een gewicht van meer dan 4 ton. ‘Het skelet vertoont grote aanhechtingspunten van spieren en volledig ontwikkelde schoudergordels. Wat betekent dat die armen uitgerust waren met krachtige spieren.’
Het spraakmakende fossiel werd hier opgegraven, in het noorden van het huidige Patagonië in Argentinië. (© Juan Ignacio Canale)
Dat impliceert dat armpjes niet als het ware gekrompen zijn omdat ze nutteloos geworden waren. Waarna de vraag uiteraard is waarvoor ze dan wel gebruikt werden? Zeker niet bij het jagen, dat weten al veel langer uit onderzoek van de T. rex. ‘Volgens mij’, stelt Canales, ‘speelden ze bij de mannetjes een rol bij de voortplanting – om de vrouwtjes vast te houden bij het paren. Of wat ook kan, en dan bij beide geslachten: om zichzelf te ondersteunen bij het weer overeind geraken na een breuk of een val.’
Kan je uit dinobotten al het kapotte DNA van een dinosaurus weer bij elkaar puzzelen?
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.