Sam Mattheus (VUB) wint de Eos Pipet 2024

Sam Mattheus (VUB) wint de Eos Pipet 2024

Delen:

Voor zijn oplossing combineerde Sam Mattheus twee takken van de wiskunde die elkaar normaal niet tegenkomen: de combinatieleer en de eindige meetkunde. Het vraagstuk dat hij oploste, kadert binnen de zogenaamde Ramsey-getallen, fundamentele grootheden die de grenzen van mogelijke wanorde weergeven. De combinatieleer is de klassieke manier om Ramsey-getallen te berekenen, Mattheus voegde daar zijn eigen kennis aan toe. Met de Hermitische kromme vond hij de sleutel om het probleem op te lossen en pleit hij tegelijk voor meer kruisbestuiving binnen de wiskunde.

‘Net zo gedreven als de gebroeders Wright in hun vliegtuig stapten om het luchtruim te verkennen, zo proberen wiskundigen fundamentele vraagstukken te begrijpen’, zegt Mattheus in een reactie.

Met de award bekronen wetenschapsblad Eos en de Jonge Academie de meest beloftevolle jonge onderzoeker van het moment. Hoofdredacteur van Eos Wetenschap Raf Scheers en hoofdredacteur Universiteit van Vlaanderen Katleen Bracke benoemden Mattheus in naam van de vakjury als winnaar. De publieksprijs gaat naar Sarah Ahannach.

Mattheus ontvangt een gepersonaliseerd werk van kunstenaar Kevin Trappeniers.

De vijf laureaten

Van links naar rechts: Cem Berk Senel, Kevin Van Sundert, Sarah Ahannach, Sam Mattheus en Andres Algaba (hij kwam Carmen Mazijn vervangen).

-    Carmen Mazijn (Vrije Universiteit Brussel), die promoveerde op de detectie van discriminerende patronen in artificiële intelligentie, ontwikkelde de techniek LUCID die de zwarte doos van AI openbreekt.

-    Microbioloog Sarah Ahannach (Universiteit Antwerpen) richtte in 2020 mee het Isala-project op dat het vaginale microbioom in kaart brengt. Inmiddels is het uitgegroeid tot het grootste citizenscienceproject naar vrouwelijke gezondheid ter wereld, met zusterprojecten in bijna twintig landen.

-    Planeetonderzoeker Cem Berk Senel (Vrije Universiteit Brussel) ontdekte dat fijnstof 66 miljoen jaar geleden een ‘inslagwinter’ veroorzaakte door nieuwe geologische data te combineren met simulaties van de inslag met een paleoklimaatmodel.

-    Wiskundige Sam Mattheus (Vrije Universiteit Brussel) combineerde twee takken van de wiskunde die elkaar normaal niet tegenkomen: de combinatieleer en de eindige meetkunde.

-    Bioloog Kevin Van Sundert (Universiteit Antwerpen) wil met zijn openbaar toegankelijke databank van gegevens uit experimenten die de klimaatverandering nabootsen, onderzoek de wind in de zeilen geven.

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven