Zeeleven in Lage Landen overleefde catastrofale meteorietinslag 66 miljoen jaar geleden

Aporrhais limburgensis

Delen:

De inslag van een meteoriet van wel 10 kilometer diameter op het Mexicaanse schiereiland Yucatan 66 miljoen jaar geleden veroorzaakte wereldwijde milieurampen met tsunami’s, jarenlange verduistering van zonlicht, zure regen en plotse klimaatveranderingen. Resultaat: een van de grootste biodiversiteitscrisissen ooit. Driekwart van het dierenrijk en de helft van alle plantensoorten werden van de kaart geveegd.

Toch waren de gevolgen van de meteorietinslag niet overal even dramatisch. Een nieuwe studie van Belgische en Nederlandse paleontologen van de KU Leuven, het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen en het Natuurhistorisch Museum Maastricht toont aan dat het leven in de subtropische zee die Limburg bedekte, de milieurampen goed doorstond.

Assemblage van fossiele slakken en schelpen (1)

Veerkrachtig

De voormalige Curfs-Ankerpoort kalksteengroeve, 5 kilometer ten oosten van Maastricht, is een van de weinige plekken ter wereld waar je in detail de directe gevolgen van de meteorietinslag voor de zeefauna kan bestuderen. Het team verzamelde er zo’n 1400 fossielen van slakken en schelpen in kalksteenlagen die dateren van nét voor en nét na de meteorietinslag. ‘We stelden vast dat de diversiteit van de zeeslakken uit de twee periodes erg op elkaar lijkt, alsof deze dieren nauwelijks onder de milieurampen hebben geleden’, zegt Johan Vellekoop van de KU Leuven. ‘Waarschijnlijk kon de Limburgse zeefauna ten tijde van het Krijttijdperk al met weinig voedsel overleven. Toen de meteoriet een kettingreactie van milieurampen in gang zette, doorstond een groot deel van de lokale fauna die moeilijke periode, waarna het ecosysteem zich hier relatief snel herstelde’, aldus Vellekoop.

Het nieuwe onderzoek toont aan dat de lokale gevolgen van wereldwijde milieurampen sterk afhangen van de omstandigheden ter plekke vóór de ramp. ‘Het leven in de Limburgse Krijtzee bleek uitzonderlijk veerkrachtig’, besluit Vellekoop.

De wetenschappers publiceerden hun bevindingen in het gezaghebbende vaktijdschrift Palaeontology.

Assemblage van fossiele slakken en schelpen (2)

De Ankerpoort-Curfs groeve

Delen:

Dit is een artikel van:

KBIN

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven