Zo ontstaat goud op ‘gekkengoud’ pyriet

Zo ontstaat goud op ‘gekkengoud’ pyriet

Delen:

Hoe goud neerslaat op pyriet, was nog nooit waargenomen en alleen theoretisch bekend. Onderzoekers aan de Chinese Academy of Sciences hebben nu in het labo gezien hoe ultrakleine gouddeeltjes zich hechten op een pyrietoppervlak, en zo mogelijk hoogwaardig gouderts vormen.

Maar hoe ontstaat goud in de natuur? ‘Zowel goud als pyriet zetten zich voornamelijk af uit hydrothermale vloeistoffen tijdens of na gebergtevorming,’ zegt Anouk Borst, geoloog aan het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika en assistent-professor aan de KU Leuven. Hydrothermale vloeistoffen ontstaan als oppervlaktewater de aardkorst binnendringt. Het water wordt extreem heet, de druk stijgt en mineralen gaan in oplossing. Door chemische veranderingen slaan sommige mineralen opnieuw neer. Dan krijg je zeldzame en vaak grote mineralen en edelmetalen zoals goud.

Tot nu toe dacht men dat goudafzettingen ontstonden uit zeer diepe goudverzadigde hydrothermale vloeistoffen. Maar het Chinese team heeft aangetoond dat goud ook meer oppervlakkig kan neerslaan, uit vloeistoffen waarin de goudconcentratie niet hoger is dan gemiddeld in de aardkorst, namelijk enkele deeltjes per miljard. In dat geval moeten ijzer en zwavel aanwezig zijn om pyriet te vormen.

Buffer

‘Als zwavelrijke vloeistoffen ijzerrijke gesteentes tegenkomen,’ gaat Anouk Borst verder, ‘dan slaat pyriet neer. Ook goud is aanwezig in de hydrothermale vloeistof. Vaak worden deze goud-ionen omringd door een paar zwavelatomen en vormen ze een goud-bisulfide-complex.’ Maar pas als die in de buurt van pyriet komen, zal het goud neerslaan.

De Chinese onderzoekers weten nu hoe dat in z’n werk gaat. Onder elektronenmicroscopen zagen ze voor het eerst hoe zich op pyriet een microscopisch dun vloeibaar laagje vormt. Dat laagje is geconcentreerder en heeft een andere chemie dan de omringende bulkvloeistof. Het fungeert als een reactor.

‘Pyriet lost een heel klein beetje op in dat vloeistoflaagje. Daardoor ontstaat lokaal een zogenaamd ‘reducerend’ milieu dat vrij stabiel is: een buffer. Van zodra het goud-bisulfide-complex in dat laagje terecht komt, wordt het onstabiel en slaat goud neer.’ Op die manier hecht goud zich aan pyriet, zelfs als de bulkvloeistof weinig goud bevat. De wetenschappers besluiten dat dat dunne oppervlaktelaagje inderdaad een veel grotere rol speelt dan de concentratie van goud in de bulkvloeistof. Diepere inzichten in zulke laagjes op mineralen, die overal voorkomen, leiden tot een beter begrip van vele cruciale aardprocessen.

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven