Doorbreek het rode taboe

Doorbreek het rode taboe

Delen:

De vlag hangt uit. De Russen komen. De Ferrari staat voor de deur. Omfloerste benamingen genoeg als het over menstruatie gaat. Zelf spreek ik tegenover mijn man vooral over ‘de oorlog’ – een term die dateert uit de periode dat ik enorm leed onder de maandelijkse ellende. Sinds ik kinderen heb, valt het gelukkig beter mee.

Sommige taboes blijven ook in de 21ste eeuw hardnekkig overeind. Over menstruatie wordt nagenoeg niet gepraat. Dat je binnenkomt op kantoor en tegen je collega verzucht dat je met hoofdpijn bent opgestaan, is de normaalste zaak van de wereld. Dat de oorzaak van die hoofdpijn bij je ongesteldheid ligt en dat je ook in elkaar krimpt van de buikpijn, dat hou je voor jezelf.

Het taboe rond menstruatie zorgt ervoor dat menstruatieproblemen vaak (te) laat aan de oppervlakte komen. Nochtans heeft de meerderheid van de vrouwen last van onregelmatige, pijnlijke of erg bloederige maandstonden. Wat onder meer kan wijzen op endometriose, een vaak voorkomende, pijnlijke aandoening die kan leiden tot onvruchtbaarheid. Maar: ‘Pijn hoort erbij, en we moeten niet zeuren’, is het adagium.

De wetenschap weet niet eens waarom vrouwen menstrueren

Nog erger misschien is dat het taboe ook rondwaart in de wetenschappelijke wereld. Waarom gaat er zoveel geld naar onderzoek van erectie-problemen, maar zo weinig naar onderzoek van menstruatiestoornissen? De wetenschap weet nog niet eens waaròm we eigenlijk menstrueren – bijna geen enkele andere diersoort verliest elke maand zoveel energie- en ijzerrijk bloed.

De menopauze, het moment waarop de laatste Ferrari de bocht om scheurt, lijkt dan iets om naar uit te kijken. Niets is minder waar. Want op je vijftigste wachten opvliegers, humeurigheid, osteoporose en hartproblemen. Allemaal de schuld van de gedaalde hormoonproductie in de eierstokken.

Maar ha! Daar komt de wetenschap te hulp. Britse onderzoekers stuurden recentelijk een hoera-boodschap de wereld in. Negen jonge vrouwen hebben een beetje eierstokweefsel laten weghalen. Dat weefsel gaat de vriezer in tot ze vijftig zijn. Vervolgens wordt het teruggeplaatst, waardoor de menopauze mogelijk met wel twintig jaar (!) kan worden uitgesteld.

Andere wetenschappers stellen vragen bij de techniek. Het is niet zeker of al het teruggeplaatste weefsel ‘goed zal pakken’, en bovendien zijn er twee operaties voor nodig, die nooit zonder risico zijn. Vraag is vooral of de behandeling beter werkt dan de hormoontherapie die vandaag al op de markt is.

Of je het best aan de hormonen gaat als je vijftig wordt, lees je in de nieuwe Psyche&Brein. Met een dik dossier over vrouwen en hun vruchtbaarheid proberen we alvast het taboe dat over deze onderwerpen heerst een beetje te doorbreken. Doe je mee?

Delen:

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven