Chemo werkt slechter in de dagen na de eisprong

Chemo werkt slechter in de dagen na de eisprong

Delen:

Die impact van hormonen is gevonden bij muizen. Die hebben een hormonale cyclus die lijkt op de menstruatiecyclus van vrouwen. Een groep Vlaamse en Nederlandse onderzoekers stootte eigenlijk per toeval op hun ontdekking. ‘We waren het effect van chemo op borstkankercellen aan het bestuderen’, zegt Colinda Scheele (VIB – KU Leuven). ‘Maar de resultaten van onze experimenten schoten alle kanten uit. Tot onze grote frustratie.’ Toen opperde een van de onderzoekers dat de verschillen wel eens te maken zouden kunnen hebben met de cyclus van de muizen.

‘Dat bleek te kloppen’, zegt Scheele. ‘Toen we groepen muizen ofwel in de eerste helft van hun cyclus, of in de tweede helft, chemo gaven, zagen we dat de chemo bij die eerste groep beter werkte. De chemo zorgde voor meer celdood in de tumor. De tumor groeide ook trager in deze groep.’

De resultaten golden zowel voor hormoongevoelige borstkanker als voor niet-hormonale bostkanker. En het lijkt erop dat ze ook van toepassing zijn op mensen. Scheele en haar team bestudeerden gegevens van zestig vrouwen die de afgelopen vijftien jaar waren behandeld voor borstkanker. In hun bloed, dat bewaard was voor onderzoek, bepaalden ze hormoonwaarden om zo na te gaan in welke fase van hun cyclus de vrouwen waren bij hun eerste chemokuur. Bleek dat ook hier de chemo beter had gewerkt bij vrouwen die in de eerste fase van hun cyclus waren behandeld. Die eerste fase loopt vanaf de eerste menstruatiedag tot de dag van de eisprong en duurt gewoonlijk twee weken. Ook hier bleef het resultaat overeind, of het nu om een hormoongevoelige of niet-hormoongevoelige borstkanker ging.

Eerste behandeling

De onderzoekers zijn inmiddels met een nieuwe studie gestart, waarin ze bij honderden patiënten willen nagaan welke impact hun cyclus heeft op de effectiviteit van de chemotherapie. ‘Over een aantal jaar verwachten we de resultaten daarvan’, zegt Scheele. ‘Als ook hier onze hypothese wordt bevestigd, kan dit vrij snel iets betekenen in de praktijk. Er hoeft immers geen nieuw medicijn te worden ontwikkeld. Het gaat enkel om een aanpassing van de timing.’

Het gaat overigens alleen over de eerste chemobehandeling. Chemotherapie verstoort de hormoonhuishouding van vrouwen, waardoor de meesten daarna geen menstruatiecyclus meer hebben. Scheele: ‘De gevoeligheid voor chemo blijft voor de rest van de behandeling hetzelfde als die eerste keer.’ Tenminste, dat was te zien bij de muizen.

Borstkanker komt vooral voor na de menopauze, maar bij jongere vrouwen is dit soort kanker gewoonlijk agressiever

Waarom hebben hormonen impact op chemotherapie? Het precieze mechanisme hebben de onderzoekers nog niet ontrafeld, maar ze kijken in de richting van macrofagen. Dat zijn een soort ‘pacmans’ die dode of beschadigde cellen in ons lichaam opruimen. Scheele: ‘In de tweede helft van de cyclus zijn er meer macrofagen aanwezig in het borstweefsel. Mogelijk ‘eten’ die macrofagen de bestanddelen in de chemo ook op. Of ze beschermen de kankercellen op een of andere manier tegen de behandeling.’

Dat macrofagen er wellicht iets mee te maken hebben, blijkt uit een ander experiment dat de onderzoekers opzetten. ‘We behandelden onze borstkankermuizen met een medicijn dat de macrofagen vernietigt. Als we vervolgens deze muizen zonder macrofagen chemo toedienden, werkte die altijd even goed, op welk moment in hun cyclus ze ook waren.’

Borstkanker komt vooral voor na de menopauze, wanneer vrouwen geen menstruatiecyclus meer hebben. Maar bij jongere vrouwen is dit soort kanker gewoonlijk agressiever. Mogelijk kan de timing van hun eerste chemobehandeling dus een verschil maken. Ook denkt Scheele dat het onderzoek mogelijk tot inzichten in de behandeling van andere types kanker kan leiden. ‘We denken in eerste instantie aan kanker in andere hormoongevoelige weefsels, zoals eierstokkanker. Maar ik vraag me bijvoorbeeld ook af of de hormonale cyclus ook impact zouden hebben op de behandeling van uitzaaiingen bij borstkanker.’

Delen:

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

Volgens het Departement Zorg heeft een besmetting met het westnijlvirus in Vlaanderen het leven gekost aan twee mensen. Het gaat om personen die behoorden tot een risicogroep voor een ernstig ziekteverloop. Wat moet u weten over deze door muggen overgedragen ziekte?

Dit is een artikel van: Scientific American

Onderzoekers van de TU Delft bootsen de unieke verbinding tussen botten en pezen in het menselijk lichaam nauwkeurig na.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven