Coronavaccins maken vrouwen niet onvruchtbaar

Coronavaccins maken vrouwen niet onvruchtbaar

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

De werking van de huidige coronavaccins is gebaseerd op het opwekken van antistoffen tegen de uitsteekseltjes van SARS-CoV-2, het coronavirus. Er blijkt een overeenkomst te bestaan tussen de samenstelling van die uitsteekseltjes en een lichaamseigen eiwit (syncytine-1). Dat eiwit speelt een rol bij de ontwikkeling van de moederkoek (placenta) tijdens de zwangerschap.

Omdat de beschikbare vaccins een afweerreactie aanwakkeren tegen de uitsteekseltjes van het coronavirus, is het niet ondenkbaar dat de aangemaakte antistoffen ook zullen reageren op het menselijke eiwit (syncytine-1). Volgens geruchten zou er daardoor kan mogelijk geen moederkoek gevormd worden, wat tot onvruchtbaarheid leidt. Eind 2020 uitten enkele mensen hier hun bezorgdheid over.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Menselijke eiwitten zijn opgebouwd uit verschillende bouwstenen of aminozuren, die voorgesteld worden door letters. Er zijn immers maar twintig aminozuren om duizenden eiwitten samen te stellen. Het komt vanzelfsprekend voor dat opeenvolgingen van bouwstenen hetzelfde kunnen zijn in verschillende eiwitten. Wanneer antistoffen worden aangemaakt tegen een bepaald deel van een eiwit, kunnen die afweerstoffen ook reageren op andere eiwitten met hetzelfde of een gelijkaardig fragment. Dat noemen we een kruisreactie. Het komt vaak voor bij allergieën: mensen met een huisstofmijtallergie zijn dan eveneens allergisch voor weekdieren, omdat die gemeenschappelijke eiwitfragmenten hebben.

Wat de coronavaccins betreft, is er geen reden tot ongerustheid:

  • De gelijkenis tussen het eiwit van de virusuitsteekseltjes en het eiwit dat de moederkoek helpt vormen, omvat in werkelijkheid een stukje van amper 5 bouwstenen (aminozuren), waarvan er 4 gelijk zijn. Kruisreacties (zie boven) komen enkel voor wanneer minstens 5 opeenvolgende bouwstenen dezelfde zijn.

  • Er zijn verschillende andere lichaamseigen eiwitten die ‘voor 4 op 5 aminozuren’ overeenkomen met een deel van het coronavirus-eiwit, waaronder actine en hemoglobine. De eerste is een belangrijke bouwsteen in de spieren en de tweede zorgt voor zuurstoftransport in de rode bloedcellen. Aangezien niet enkel de opeenvolging van de bouwstenen bepaalt of er een reactie kan plaatsvinden, maar zeker ook de configuratie (de 3D-)structuur waarin deze bouwstenen voorkomen (dit wordt bepaald door alle bouwstenen van het eiwit), is het mogelijk dat er helemaal geen reactie optreedt. Tot nog toe werden geen neveneffecten gerapporteerd.

  • SARS-CoV-2, het virus dat covid-19 veroorzaakt, maakt deel uit van de familie van de coronavirussen. Andere leden van die familie veroorzaken in de winter banale verkoudheden. Ook die verkoudheidsvirussen hebben een eiwit dat erg sterk lijkt op het huidige coronavirus, en hebben dus kleine fragmentjes gemeenschappelijk met het eiwit dat een rol speelt bij de vorming van de moederkoek.

Conclusie

Wanneer je covid-19 doormaakt of gevaccineerd wordt, ontwikkel je antistoffen tegen de uitsteekseltjes van het coronavirus. Er is een minieme overeenkomst tussen het eiwit van die uitsteekseltjes en een eiwit dat een rol speelt in de vorming van de moederkoek bij een zwangerschap. Die overeenkomst is echter te klein om reacties te veroorzaken. Er is dus geen reden tot ongerustheid.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

Volgens het Departement Zorg heeft een besmetting met het westnijlvirus in Vlaanderen het leven gekost aan twee mensen. Het gaat om personen die behoorden tot een risicogroep voor een ernstig ziekteverloop. Wat moet u weten over deze door muggen overgedragen ziekte?

Dit is een artikel van: Scientific American

Onderzoekers van de TU Delft bootsen de unieke verbinding tussen botten en pezen in het menselijk lichaam nauwkeurig na.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven