Zo help je écht je afweersysteem

Zo help je écht je afweersysteem

Delen:

Een spray met bosbacteriën, groene groenten, roomboter, etherische olie op basis van oregano, hoge doses vitamine C, groene thee, een oplossing met colloïdaal zilver … het zijn maar enkele remedies die de media haalden tijdens de coronapandemie. Allemaal beweren ze het immuunsysteem een boost te geven en daarmee het risico op een ernstige vorm van covid-19 te verlagen. Kan je je immuunsysteem überhaupt een boost geven? Laten we beide begrippen – immuunsysteem en boost – eens onder de loep nemen.

Zodra we besmet worden met een virus als SARS-CoV-2 treedt het immuunsysteem in actie. Dat bestaat uit verschillende lagen. De huid en de slijmvliezen vormen een eerste barrière. Het virus geraakt via neus of mond in de luchtwegen, waar de slijmvliezen het vangen en naar buiten proberen te borstelen. Daarvoor dient het snotteren en hoesten.

Slaagt het virus er toch in dieper door te dringen en bindt het zich aan uitsteekseltjes van de longcellen, dan kan het die cellen binnendringen. Besmette longcellen lijven het genetisch materiaal van het virus nietsvermoedend in het eigen DNA in, waardoor ze nu zelf actief virusdeeltjes gaan produceren. Die worden vervolgens geassembleerd tot nieuwe coronavirussen. Deze virusjes breken uit de cel en gaan op zoek naar ‘verse’ cellen om zich verder voort te planten.

Dat proces triggert de tweede laag van het immuunsysteem: de macrofagen, die overal in het lichaam op de loer liggen. Zij pikken de hulpsignalen op van de besmette longcellen en gaan er als een pacman-figuurtje op af: de geïnfecteerde lichaamscellen worden ‘opgegeten en opgeruimd’. Je kan je voorstellen dat het longweefsel daardoor wel schade oploopt.

Je immuunsysteem een ‘boost’ geven is geen goed idee

Gealarmeerde macrofagen zenden op hun beurt signaalstoffen uit voor bijkomende hulp. Daarop reageren weer andere immuuncellen. Die migreren vanuit de bloed- en lymfebanen naar de plaats van onheil en zetten een cascade in gang die na één à twee weken moet uitmonden in de productie van antistoffen tegen het virus. De coronaspecifieke antistoffen binden met het virus en helpen het uit te schakelen. Deze immuunrespons gaat gepaard met ontstekingen, wat koorts uitlokt en vocht naar de infectiehaard doet sijpelen. Dat vocht belemmert de uitwisseling van koolstofdioxide en zuurstofgas, wat leidt tot kortademigheid. Bovendien kunnen sommige signaalstoffen die in groten getale vrijkomen tijdens de cascadereactie het longweefsel aanzienlijk beschadigen. Tot zover het gesofisticeerde systeem van onze natuurlijke afweer in een notendop.

Dat immuunsysteem een boost geven, veronderstelt dat je één van de stappen in de natuurlijke afweerreactie versterkt. Geen goed idee. De hinderlijke symptomen die gepaard gaan met een corona-infectie (griepachtige verschijnselen, koorts, hoesten, longaantasting …) zijn het rechtstreekse gevolg van de immuunreactie, en niet van het virus zelf. Je wil niet nog zieker worden.

Producten die beweren het immuunsysteem te ‘boosten’, vermelden vaak ook het omgekeerde, namelijk dat ze de ontstekingsreactie verminderen. Dat wil je evenmin, want deze ontstekingsreactie is onderdeel van de immuunreactie tegen het virus. Kortom: je immuunsysteem een boost geven, houdt vanuit wetenschappelijk oogpunt geen steek.

Kunnen we dan helemaal niets doen om het afweersysteem optimaal te laten functioneren? Toch wel, namelijk door gezonde eet- en leefgewoontes aan te houden. Rook niet, beweeg voldoende, eet zoals aanbevolen in de omgekeerde voedingsdriehoek, matig je alcoholgebruik, slaap voldoende en beperk stress. Het zijn maatregelen die helaas niet sexy zijn, die moeite kosten en die niet te koop zijn. Het zijn wel de allerbelangrijkste voor een gezond immuunsysteem.

Delen:

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

Volgens het Departement Zorg heeft een besmetting met het westnijlvirus in Vlaanderen het leven gekost aan twee mensen. Het gaat om personen die behoorden tot een risicogroep voor een ernstig ziekteverloop. Wat moet u weten over deze door muggen overgedragen ziekte?

Dit is een artikel van: Scientific American

Onderzoekers van de TU Delft bootsen de unieke verbinding tussen botten en pezen in het menselijk lichaam nauwkeurig na.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven