Brits-Romeinse mozaïek toont minder bekende vertelling van Trojaanse Oorlog

Brits-Romeinse mozaïek toont minder bekende vertelling van Trojaanse Oorlog

Delen:

In 2020 deed een boer in Centraal-Engeland een spectaculaire ontdekking. Onder zijn veld bleken resten te liggen van een villa uit de Romeinse tijd. Sindsdien wordt de site onderzocht door archeologen. Ze vonden er onder meer goed bewaarde mozaïeken, die ook nog eens heel beroemde verhalen uit de oudheid afbeelden: zoals de Trojaanse Oorlog. Het was nog maar voor het eerst dat in Groot-Brittannië – dat pas in de eerste eeuw van onze jaartelling veroverd werd door de Romeinen – een mozaïek was gevonden met referenties naar Troje.

Maar de mozaïek stelt de mythische oorlog tussen de Grieken en Trojanen op een andere manier voor dan we vertrouwd zijn, melden Britse historici nu. Enkele scènes lijken immers niet gebaseerd te zijn op de vertellingen van Homerus in zijn Ilias, maar op een deels verloren gegaan werk van de Griekse toneelschrijver Aeschylus, die drie eeuwen na Homerus leefde.

Volgens de historici sluiten de scènes meer aan bij Aeschylus’ versie van de Trojaanse Oorlog

Zo toont de mozaïek het beroemde duel tussen de Griekse held Achilles en de Trojaanse prins Hector, die door Achilles wordt gedood. Beide mannen bekampen elkaar vanuit strijdwagens, en niet te voet, zoals bij Homerus nochtans het geval is. In een andere scène is het duidelijk verwonde lichaam van Hector te zien, terwijl hij dood achter de strijdwagen van Achilles over de grond wordt gesleept. In de Ilias blijft het levenloze lichaam van Hector echter min of meer intact. Weer een andere scène, ten slotte, toont hoe de Trojaanse koning Priamus zijn dode zoon weegt, om hetzelfde gewicht in goud aan de Grieken te geven als losgeld om het lichaam van Hector terug te krijgen. Bij Homerus is er van een weegbalans geen sprake.

Volgens de historici sluiten de scènes daardoor meer aan bij Aeschylus’ versie van de Trojaanse Oorlog. Mogelijk baseerden de mozaïekleggers in Romeins-Brittannië zich op illustraties van het Griekse toneelstuk die eeuwenlang de ronde hebben gedaan in het Romeinse Rijk.

Bron: University of Leicester, Verenigd Koninkrijk

Delen:

Het weer is wispelturig. Toch probeert de mens al eeuwenlang te achterhalen wat morgen brengt. In de achttiende eeuw probeerden weerdeskundigen de code van het weer te kraken aan de hand van de maan. Ze vonden uiteindelijk niet wat ze zochten, maar hun pogingen leren ons waardevolle lessen in hoe we kunnen omgaan met de beperkingen van de wetenschap.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Met de verfilming van Margaret Atwoods The Testaments keert het universum van The Handmaid’s Tale dit jaar terug. De wereld van de rood geklede dienstmaagden in Gilead fascineert omdat ze iets fundamenteels toont over religie. Geloven doe je niet alleen met woorden en gedachten. Je voert geloof ook op.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Hedendaagse films tonen ridders vaak als stoere krijgers die geen traan laten. De middeleeuwse literatuur vertelt een ander verhaal. Mijn onderzoek laat zien dat middeleeuwse helden veel ‘gevoeliger’ waren dan het moderne cliché doet vermoeden.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Keramiek van ruim drieduizend jaar oud draagt specifieke afbeeldingen die het aardewerk authenticiteit verleenden. Het zou om een van de vroegste bekende vormen van marketing gaan.

Dat de Homo sapiens zich met neanderthalers en denisovamensen heeft voortgeplant, was al bekend. Nu blijkt dat er daarnaast nóg twee oudere, onbekende mensachtigen hun voetafdruk in ons DNA hebben nagelaten.

Vandaag worden er wereldwijd naar schatting 7500 talen gesproken, waarvan de helft met uitsterven bedreigd wordt. Toch is het verdwijnen van talen geen recent fenomeen.

Ten oosten van de Nijl in Soedan liggen honderden millennia-oude graven. Ze dateren uit de tijd dat de Sahara nog geen kurkdroge woestijn was.

De Declaration of Independence van 1776 bestempelde hen als merciless Indian savages. Geen wonder dat inheemse Amerikanen met zeer gemengde gevoelens naar de viering van het 250-jarige bestaan van de Verenigde Staten toeleven. ‘Met die erfenis moeten we vandaag nog steeds leven.’

Neanderthalers stonden als soort genetisch niet op instorten. Waarom verdwenen ze dan? Een nieuwe studie van Belgische en Franse fossielen zet een van de populairste verklaringen op losse schroeven.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven