Welkom in het hoofd van de wetenschapper

Welkom in het hoofd van de wetenschapper

Delen:

Foto: Anton Corlazolli

‘Voor mij is het GUM een combinatie van een soort wonderkabinet en een bibliotheek’, vertelt directeur Marjan Doom enthousiast wanneer ze me vroeg in de ochtend opwacht in het nog volledig verlaten museum. ‘Hier krijg je niet het eindresultaat van de wetenschap te zien, maar de weg ernaartoe.’

Het bezoek stond oorspronkelijk al in maart gepland, maar werd omwille van corona enkele maanden uitgesteld. ‘We hebben de extra tijd goed kunnen gebruiken om de hele opstelling coronaproof te maken’, vertelt ze. Naast de obligate ontsmettingsgel aan de ingang van het museum, krijgt elke bezoeker een pennetje mee om de touchscreens te bedienen en tissues om luidsprekers af te vegen. Daarnaast is reserveren noodzakelijk om het aantal bezoekers te beperken.

Mural ROA op het GUM – Gents Universiteitsmuseum. Foto: Michiel Devijver.

In een eerder interview wilde Doom nog niet veel kwijt over de manier waarop het museum zou worden opgebouwd. Wat me nu meteen opvalt is dat het ontwerp van de ruimte open is, dat er geen vaste route is waarlangs je verondersteld wordt te lopen, dat je hier zelf op ontdekking mag gaan. ‘De bezoeker wordt inderdaad weinig bij de hand genomen’, vertelt Doom. ‘Toch zit er een logische structuur in het museum. De permanente tentoonstelling draait rond zeven thema’s – chaos, twijfel, model, meten, verbeelding, kennis en netwerk – die een leidraad vormen doorheen twee verdiepingen. De volgorde waarin je ze doorloopt mag je zelf bepalen. Op de ene verdieping staat vooral de wetenschappelijke methodiek centraal, op de andere wetenschap in de context van de maatschappij.’

Elk thema is opgebouwd rond een sleutelstukkentafel waarop een achttal objecten of objectgroepen uit zowel harde als zachte wetenschappen naast elkaar te vinden zijn. Hoeveel informatie je daarover wil, heb je zelf in de hand. Je kan kijken naar een filmpje waarin een ambassadeur van de UGent (waaronder Johan Braeckman, Petra De Sutter en Hetty Helsmoortel) het thema toelicht vanuit een van de objecten, je kan luisteren naar audiofragmenten over het thema, je kan grasduinen in een digitale catalogus. ‘Heb je alle voorwerpen op alle tafels bekeken, dan heb je de kern van het museum mee’, vertelt Doom.

Papier-maché model van de gezichtsspieren – Louis T. Auzoux (2de helft 19de eeuw). Foto: Anton Coene.

Uiteraard is er in het GUM veel meer te zien dan zeven keer acht sleutelvoorwerpen. ‘Het academische erfgoed van de UGent telt zo’n 400.000 objecten’, vertelt Doom. ‘Wij selecteerden er daar zo’n 800 van die we niet alleen op maar ook in de kabinetten rond de tafels tentoonstellen. Daar komen zijthema’s aan bod en vind je zelfs enkele spielereien waarbij de link met het thema soms iets minder evident is.’

Zowel bij het binnenkomen als bij het verlaten van het museum krijg je een film te zien van Brusselse cineaste Sarah Vanagt. De ene gaat over de zoektocht van de mens naar instrumenten om de wereld te ontdekken. Voor de andere vroeg ze wetenschappers, kunstenaars en kinderen om te voorspellen waar de wetenschap de samenleving naartoe zal brengen. Verder is er ook een salon voorzien waar onderzoekers en bezoekers in contact kunnen komen met elkaar. ‘Het is niet de bedoeling dat onderzoekers een voordracht of lezing komen geven, maar dat ze bijvoorbeeld een object uit hun onderzoek meebrengen, daar wat uitleg over geven en vragen beantwoorden.’

Jan van Eyck, 'Madonna met kanunnik Van der Paele', geometrische schema's in compositie en perspectief © arch. Patrick Seurinck - Musea Brugge, www.lukasweb.be – Art in Flanders. Foto: Hugo Maertens.

Samen met de permanente collectie zwaaien een verdieping lager ook de deuren van de eerste tijdelijke tentoonstelling open. ‘In Van Eyck in de Diepte zetten we kunst en wetenschap naast elkaar’, vertelt Doom. ‘Nog tot eind juni tonen we hoe architect Patrick Seurinck de schilderijen van Van Eyck aan een wetenschappelijke analyse onderwierp om te achterhalen waarom de schilder de wetten van het perspectief soms negeerde, maar er toch in slaagde harmonieuze werken af te leveren.

Vanaf zaterdag 3 oktober is het museum de hele maand gratis te bezichtigen. Voor alle mogelijke vragen kun je terecht op www.gum.gent

Lees ook: Gent krijgt een eigen wetenschapsmuseum

Eos sprak vorig jaar al met directeur Marjan Doom over het nieuwe - toen nog in te richten - Gents Universiteitsmuseum: ‘Onze topstukken zijn niet de duurste of oudste, het zijn de stukken die het meeste vertellen’.

Delen:

Het weer is wispelturig. Toch probeert de mens al eeuwenlang te achterhalen wat morgen brengt. In de achttiende eeuw probeerden weerdeskundigen de code van het weer te kraken aan de hand van de maan. Ze vonden uiteindelijk niet wat ze zochten, maar hun pogingen leren ons waardevolle lessen in hoe we kunnen omgaan met de beperkingen van de wetenschap.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Met de verfilming van Margaret Atwoods The Testaments keert het universum van The Handmaid’s Tale dit jaar terug. De wereld van de rood geklede dienstmaagden in Gilead fascineert omdat ze iets fundamenteels toont over religie. Geloven doe je niet alleen met woorden en gedachten. Je voert geloof ook op.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Hedendaagse films tonen ridders vaak als stoere krijgers die geen traan laten. De middeleeuwse literatuur vertelt een ander verhaal. Mijn onderzoek laat zien dat middeleeuwse helden veel ‘gevoeliger’ waren dan het moderne cliché doet vermoeden.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Keramiek van ruim drieduizend jaar oud draagt specifieke afbeeldingen die het aardewerk authenticiteit verleenden. Het zou om een van de vroegste bekende vormen van marketing gaan.

Dat de Homo sapiens zich met neanderthalers en denisovamensen heeft voortgeplant, was al bekend. Nu blijkt dat er daarnaast nóg twee oudere, onbekende mensachtigen hun voetafdruk in ons DNA hebben nagelaten.

Vandaag worden er wereldwijd naar schatting 7500 talen gesproken, waarvan de helft met uitsterven bedreigd wordt. Toch is het verdwijnen van talen geen recent fenomeen.

Ten oosten van de Nijl in Soedan liggen honderden millennia-oude graven. Ze dateren uit de tijd dat de Sahara nog geen kurkdroge woestijn was.

De Declaration of Independence van 1776 bestempelde hen als merciless Indian savages. Geen wonder dat inheemse Amerikanen met zeer gemengde gevoelens naar de viering van het 250-jarige bestaan van de Verenigde Staten toeleven. ‘Met die erfenis moeten we vandaag nog steeds leven.’

Neanderthalers stonden als soort genetisch niet op instorten. Waarom verdwenen ze dan? Een nieuwe studie van Belgische en Franse fossielen zet een van de populairste verklaringen op losse schroeven.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven