Aanmaak van hersencellen kan geheugen schaden

Aanmaak van hersencellen kan geheugen schaden

Delen:

Elke dag vervangt het menselijk lichaam miljarden cellen. Toch is er één deel van het menselijk lichaam dat daar niet aan meedoet: het brein. Dat is zo bij alle zoogdieren. Maar bij andere dieren, zoals vogels en vissen, maken de hersenen wel nieuwe hersencellen aan – een proces dat neurogenese wordt genoemd.

Verouderde en beschadigde hersencellen veroorzaken allerlei problemen. Volgens sommige wetenschappers kunnen we die schadelijke veranderingen in theorie ongedaan maken, door neurogenese ook bij mensen te activeren. Een nieuwe studie ¹waarschuwt dat die activatie in de praktijk destructief kan uitpakken.

Het onderzoek analyseerde, met Callaway in het achterhoofd, de hersenen van zebravinken en kleine zangvogels die hun hele leven nieuwe hersencellen aanmaken. Met een elektronenmicroscoop bekeken ze hoe de nieuwe cellen hun bestemming in de hersenen bereiken.

Eerder gingen onderzoekers ervan uit dat structuren in de hersenen die ‘gliale steigers’ worden genoemd, de nieuwe neuronen naar de juiste plek leiden. Maar dit onderzoek toont aan dat de ze zich rechtstreeks door bestaande zenuwbanen heen boren en dat ze stijver zijn dan de zachte, ‘volwassen’ neuronen.

“Nieuwe hersencellen lijken tijdens hun verplaatsing het bestaande weefsel te vervormen,” zegt onderzoeker B­enjamin Scott, neuroloog aan de universiteit van Boston. “Het is denkbaar dat ze bij zoogdieren verbindingen zouden verbreken die de basis vormen van opgeslagen herinneringen.”

Mensen en andere zoogdieren zijn mogelijk zo geëvolueerd, dat neurogenese bij volwassenen wordt beperkt om belangrijke langetermijnherinneringen te behouden. Omdat zoogdieren en vogels zo verschillend zijn, is er meer onderzoek nodig om meer inzicht te krijgen in die hypothese.

Noten

  1. Songbird Connectome Reveals Tunneling of Migratory Neurons in the Adult Striatum. Naomi Shvedov e.a. in Current Biology, 2026.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven