Mag Ik Zijn? geeft het woord aan psychisch kwetsbare jongeren

magik

Credit: Frederike Migom, VRT

De docuserie Mag Ik Zijn? volgt jongeren met mentale problemen in de psychiatrische vleugel van het UZ Brussel. In een maatschappij die vaak onbegrip toont, proberen ze hun innerlijke onrust een plaats te geven.

Delen:

Ons land kampt met een groeiende wachtlijst in de psychiatrische zorg, niet het minst voor minderjarigen. Eén op drie jongeren die met mentale issues kampen, vindt niet onmiddellijk een plek. Dat wachten kan maanden tot soms wel jaren duren.

De driedelige docureeks Mag Ik Zijn? toont de jongeren achter die onthutsende cijfers. Regisseur Frederike Migom (Tegenwoordig Heet Iedereen Sorry) keek anderhalf jaar lang binnen bij PAika, de psychiatrische afdeling van het UZ in Brussel. Ze brengt er in beeld hoe de jonge patiënten er omgaan met elkaar en met hun demonen. Zo wil ze in het maatschappelijke debat over mentaal welzijn de stem laten horen van deze vaak onzichtbare tieners.

Code Rood

De serie is opgesplitst in drie thematische delen, die logisch op elkaar volgen. De eerste aflevering is getiteld Mag Ik (Ik) Zijn? en zoomt in op de jongeren zelf en hoe ze naar zichzelf kijken. Vaak kampen ze met angsten en donkere gedachten. Eén jongen vergelijkt wat er in zijn hoofd omgaat treffend met moderne kunst: je weet niet wat het in godsnaam moet voorstellen.

In Mag Ik (Samen) Zijn? zien we dat de tieners moeite hadden en hebben om zich in een groep in te passen. Maar in de ziekenhuisafdeling hebben ze enorm veel aan elkaar, en wanneer het écht slecht gaat met iemand uit de groep, wordt een Code Rood afgekondigd en gaan de buitendeuren tijdelijk op slot.

De laatste episode, Mag Ik (In de Wereld) Zijn?, toont de moeilijkheden die de jongeren ondervinden om weer in de maatschappij te integreren. Vaak kunnen ze zich niet vinden in de klassieke verwachtingen van onze samenleving. Deze tieners willen bestaan – zijn – maar vinden daar geen geschikte plek voor.

Avatar

Sommige patiënten komen zelf in beeld en praten terwijl de camera hen registreert. Anderen zagen dat minder zitten. Hun verhaal wordt verteld door een digitale avatar en een stemacteur. Dankzij die afwisseling krijgen ook jongeren met de meest schrijnende achtergronden letterlijk een stem.

Recent bespaarde de Vlaamse regering op onder meer geestelijke gezondheidszorg, terwijl de wachtlijsten alleen maar langer worden en jongeren vaak op overleven zijn aangewezen. Mag Ik Zijn kon nauwelijks op een beter moment uitkomen.

Mag Ik Zijn?, Frederike Migom. Aflevering 1 en 2 zijn op 19 november te zien op het festival Docfest in Brugge en op 25 november in het Museum Dr. Guislain in Gent. Vanaf 30 november is de reeks te bekijken op VRT Canvas en VRT Max.

Delen:

Verstoringen van het slaapritme, de stofwisseling en de hormoonhuishouding zijn mogelijk geen bijkomstige symptomen van de ziekte van Alzheimer. Onderzoekers ontdekken dat de hypothalamus, het hersengebied dat deze functies aanstuurt, al vroeg in het ziekteproces veranderingen vertoont.

In elke klasgroep van twintig leerlingen heeft gemiddeld één jongere een overleden moeder of vader. Het verlies van een ouder kan tijdens de adolescentie, een periode van identiteitsontwikkeling en groeiende zelfstandigheid, een grote impact hebben op het welzijn, de relaties en de identiteitsvorming van jongeren.

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven