Afscheid nemen van je therapeut doe je zo

Afscheid nemen van je therapeut doe je zo

Delen:

“Wat heb je toch al veel bereikt het afgelopen jaar”, benoem ik trots in mijn gesprek met Fatima*. We kijken samen terug naar het verloop van haar behandeling en staan stil bij de doelen die behaald zijn. Het is gelukt om meerdere medicijnen af te bouwen, maar Fatima is ook assertiever geworden dankzij haar inzet tijdens verschillende psychotherapieën en ze weet beter wat ze wil. Trots kijkt ze me aan en vraagt me hoe het nu verder gaat.

Fatima heeft een bipolaire stoornis en gebruikt lithium, een stemmings­stabilisator. Dat werkt goed en gelukkig heeft ze weinig bijwerkingen, al moet ze wel elk half jaar via een bloedtest laten checken of haar nieren en schildklier het nog goed doen. Beide organen kunnen in de loop van de jaren minder goed gaan werken bij het gebruik van lithium, en vaak voel je daar niets van. Ik geef aan dat een collega bij haar in de buurt haar verder kan opvolgen. Dat scheelt reistijd. Daarnaast kan de intensiteit van de contacten met een behandelaar omlaag, omdat Fatima veel zelfredzamer is geworden.

Ze gaat akkoord en we spreken af dat ik haar bij mijn collega aanmeld. Over een week kan ze er al terecht. Enkele weken later zie ik Fatima voor een afscheidsgesprek. Ze barst in huilen uit. Het intakegesprek bij de nieuwe behandelaar is tegengevallen en ze heeft spijt van de overdracht. Ik realiseer me dat de overgang te snel is gegaan. Ook voor mij.

Een behandeling beëindigen kan verschillende redenen hebben. Soms beslissen behandelaar en patiënt samen om een behandeling te beëindigen, als dat bijvoorbeeld bij aanvang zo is afgesproken. Maar het kan ook eenzijdig zijn, bijvoorbeeld doordat een patiënt verhuist of door ziekte, deeltijds werken of zelfs het overlijden van de behandelaar.

De behandelaar moet samen met de patiënt door het rouwproces van het afscheid nemen heen

Ongeacht de reden voor het vertrek van de behandelaar kan de patiënt dat ervaren als een afwijzing: de therapeut wil niet verder met hem of haar. Het vertrek roept vaak gevoelens van angst en verdriet op, mogelijk door negatieve associaties met afscheid nemen in het verleden. Daarnaast kunnen ook gevoelens van woede, kwetsbaarheid en verlating een rol spelen. Die gevoelens kunnen in de eindfase van de behandeling benoemd en ervaren worden tijdens de therapiesessies; als behandelaar kun je merken dat het ineens veel slechter gaat met patiënt.

Maar ook bij de behandelaar kunnen gevoelens van onrust, verdriet en boosheid opduiken. Het afscheid kan aanvoelen alsof je je patiënt in de steek laat en schuldgevoelens kunnen de kop opsteken. Je vraagt je na afloop soms af hoe het nu met je voormalige patiënt zou gaan.

Een behandelrelatie heeft net als andere relaties betekenis voor zowel patiënt als therapeut. Een vertrek voorbereiden is daarom van essentieel belang voor beiden en moet niet onderschat worden. Het afronden van de behandeling moet tijdig worden aangekaart, er moet een einddatum worden vastgesteld en de behandelaar moet samen met de patiënt door het rouwproces van het afscheid nemen heen om tot een goede overdracht naar een eventuele volgende collega te komen.

Tijdens het afscheidsgesprek met Fatima bespreken we hoe we het voor haar makkelijker kunnen maken om de nieuwe behandelaar een kans te geven. We zullen een volgende keer met z’n drieën afspreken en dan samen afstemmen wat voor Fatima belangrijk is. Snikkend neemt ze afscheid en bedankt me voor de hulp die ik haar heb geboden. Diep in mijn hart hoop ik dat ze datzelfde vertrouwen kan opbouwen met mijn collega.

*Fatima is niet de echte naam van de patiënt.

Delen:

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Wanneer ons wordt gevraagd om ons gedrag aan te passen, bijvoorbeeld om voortaan genderneutrale taal te gebruiken of om minder vlees te eten, ervaren we vaak weerstand. Daardoor kan het soms lang duren voordat een verandering geaccepteerd wordt en wil dat soms zelfs helemaal niet lukken.

Brokkelt het geloof in het Westen verder af, of krijgt het gewoon een nieuwe vorm? Vooral jongeren ontdekken het geloof op hun eigen manier, soms zelfs via sociale media en artificiële intelligentie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven