Angstige persoonlijkheid is af te lezen van hersenscan

Angstige persoonlijkheid is af te lezen van hersenscan

Delen:

Een angstig karakter is zichtbaar op een hersenscan. Zo blijkt uit promotieonderzoek van Dana van Son (Universiteit Leiden). Bovendien maakt de scan iets duidelijker wat er mogelijk aan de hand is in het brein van mensen met een angstige persoonlijkheid. Van Son zag namelijk afwijkende hersenactiviteit bij de angstige proefpersonen in de prefrontale cortex. Het hersengebied speelt een rol bij onder andere emotieregulatie en cognitieve functies zoals aandacht.

Voor haar promotieonderzoek bestudeerde ze een groep gezonde vrijwilligers. Met behulp van vragenlijsten deelde ze de deelnemers op in twee groepen: meer angstige en minder angstige proefpersonen. Alle vrijwilligers lagen onder een MRI-scanner terwijl ze afbeeldingen te ziek kregen en een aandachtstaak uitvoerden. Het ging om afbeeldingen van bedreigende situaties, bijvoorbeeld van iemand met ernstig lichamelijk letsel. Tegelijkertijd moesten ze een puntje signaleren dat ergens op het scherm met de afbeelding te zien was. Van te voren maakte Van Son ook hersenscans van alle proefpersonen met behulp van een elektro-encefalogram (EEG).

Wie angstig is focust vooral op angstige gedachten, en waarschijnlijk minder op de aandachtstaak die ze moeten uitvoeren. Die gedachtedwalingen zorgden er inderdaad voor dat de fMRI-scans van de meest angstige deelnemers er anders uitzagen dan die van de minder angstige vrijwilligers. Van Son vermoedt dat de prefrontale cortex er iets mee te maken heeft, maar wat precies is nog niet duidelijk. Mogelijk hebben angstige mensen niet voldoende aandachtscontrole en worden ze vaak afgeleid door hun eigen angstige gedachten.

Een eventuele training om de aandacht te verscherpen zou angstige mensen mogelijk kunnen helpen. Voer voor vervolgonderzoek.

Van Son promoveerde op 24 april aan de Universiteit Leiden.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven