Apen houden van reality-tv

Apen houden van reality-tv

Delen:

Tijdens de lockdown keek de Vlaming gemiddeld zeven uur per dag naar televisie. Ja, zeven. Dat blijkt uit een analyse van telecombedrijf Telenet. De Kampioenenen Het Journaal deden de meeste schermen branden, maar in hun zog volgden een pak realityshows, met Chateau Planckaert en Down The Road op kop. In de week waarin ik dit schrijf staan met The Voice, Blind Getrouwd, De Verhulstjes en Kinderziekenhuis 24/7 maar liefst vier realityshows in de top tien.

Waarom kijken mensen toch zo graag naar andere mensen? Als je het mij vraagt: omdat ze niets beter te doen hebben. Wetenschappers van de University of California zochten het antwoord iets verder. Volgens hen zit onze liefde voor realityshows in onze genen. Om tot die conclusie te komen, keerden ze een paar stappen terug in onze evolutie, tot aan de primaten.

Apen zijn zelfs bereid om te ‘betalen’ voor reality-tv door een anders zo begeerd fruitsapje in te ruilen voor meer kijktijd

De onderzoekers lieten resusapen televisiekijken. De ene keer naar een realityshow (het is te zeggen: korte filmpjes van soortgenoten) en de andere keer naar natuurdocumentaires (over andere dieren). Nadat ze de resusapen hadden geleerd hoe ze tussen beide categorieën konden kiezen, gingen enkel de realityshows nog aan. De apen keken langer en aandachtiger naar filmpjes met soortgenoten. Dat deden ze des te harder naarmate de apen in de filmpjes meer sociale interacties hadden. De resusapen waren zelfs bereid om te ‘betalen’ voor reality-tv door een anders zo begeerd fruitsapje in te ruilen voor meer kijktijd.

De onderzoekers besluiten daarom dat de drang om naar elkaar te kijken er biologisch stevig zit ingebakken. Zoek dus niet langer naar een excuus om naar De Verhulstjes te kijken: het is perfect normaal en natuurlijk gedrag*.

*voor een aap.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven