Beter emoties reguleren met hersenstimulatie?

Beter emoties reguleren met hersenstimulatie?

Delen:

Stel je voor: een naderend sollicitatiegesprek, een belangrijke test, of een gesprek met je partner dat je al dagenlang in spanning houdt. Je voelt die knagende zenuwen opkomen, en je eerste gedachte is misschien wel: 'dit wordt een regelrechte ramp'. Wat als je die angstige gedachten zou omzetten in iets positief? In plaats van jezelf te overladen met negativiteit, zeg je tegen jezelf: 'ik ben goed voorbereid en zal mijn uiterste best doen'. Het is als het verwisselen van de bril waardoor je de wereld ziet. In plaats van een bril die alles negatief maakt, zet je er een op die de positieve kanten benadrukt. Dit is de kracht van emotieregulatie, en het kan een aanzienlijke impact hebben op hoe je met stress en uitdagende situaties omgaat.

Storm van emoties

Veel mensen worstelen met het reguleren van hun emoties. Ze worden vaak overweldigd door de intense gevoelens die deze stressvolle situaties kunnen oproepen. Dit kan een grote impact hebben op ons mentaal welzijn. Wanneer we moeite hebben om onze emoties onder controle te houden, kan dit leiden tot stress, angst en zelfs depressie. Het kan ook onze levenskwaliteit verminderen en ons vermogen om effectief met dagelijkse uitdagingen om te gaan belemmeren. Het is daarom belangrijk om manieren te vinden om onze emoties beter te reguleren. In zulke gevallen kan elektrische stimulatie van specifieke hersengebieden een waardevolle hulpbron zijn. Mijn collega’s en ik onderzoeken bijvoorbeeld transcraniële gelijkstroomstimulatie, ofwel tDCS. tDCS is een opkomende techniek die wordt onderzocht als een potentieel instrument om emoties en stressreacties te beïnvloeden.

Hersenen onder stroom

tDCS maakt gebruik van zeer lage elektrische stroom om de hersenactiviteit te beïnvloeden. Als onderzoeker heb ik de stimulatie ook zelf ondergaan. De stroom is zo zwak dat ze nauwelijks merkbaar is, het voelt als een lichte, prikkelende tinteling. Wanneer tDCS op specifieke delen van de hersenen wordt gericht, kan het de activiteit van die delen tijdelijk beïnvloeden. Dit zorgt ervoor dat sommige delen van je hersenen beter werken, wat betekent dat ze efficiënter en effectiever kunnen functioneren. Deze verbeterde werking kan resulteren in een verbeterde emotionele regulatie en een groter vermogen om met stress en uitdagingen om te gaan.

De stroom is zo zwak dat ze nauwelijks merkbaar is, het voelt als een lichte, prikkelende tinteling

Hoe tDCS emoties in balans brengt

Onderzoek toont aan dat tDCS onze emoties en gedachten kan beïnvloeden door de activiteit in de voorste delen van de hersenen te veranderen. Deze voorste hersengebieden, met name de prefrontale cortex, spelen een cruciale rol bij het reguleren van emoties, het nemen van beslissingen en het beheersen van impulsen. Wanneer deze gebieden goed functioneren, zijn we beter in staat om stressvolle situaties het hoofd te bieden en onze emoties beter te beheersen.

Onze voorste hersenen kan je vergelijken met een complex controlepaneel, dat onze emoties en gedachten regelt. Soms raakt dit controlepaneel in de war, wat leidt tot onbalans en moeite om met emoties om te gaan. In deze situaties kan tDCS als een zachte elektrische stimulatie dienen die specifieke delen van dit controlepaneel activeert. Deze elektrische stimulatie helpt de hersenen efficiënter te werken. Het is alsof je een storing oplost in een elektrisch circuit, waardoor emoties minder overweldigend zijn, gedachten helderder worden en de mogelijkheid om emoties te reguleren verbetert. In feite fungeert tDCS als een soort elektrische dirigent voor onze hersenen, waardoor ze harmonieuzer kunnen samenwerken bij het reguleren van onze emoties.

tDCS fungeert als een soort elektrische dirigent voor onze hersenen, waardoor ze harmonieuzer kunnen samenwerken bij het reguleren van onze emoties

Ons onderzoek, gepubliceerd in het vakblad Behaviour and Research Therapy, toont aan dat tDCS ons in staat stelt om negatieve ervaringen minder negatief te zien, waardoor we veerkrachtiger worden. Het is alsof het ons helpt om het zonnige kant van het leven te blijven zien, zelfs als er donkere wolken zijn.

In dit onderzoek met 146 gezonde vrijwilligers hebben we gekeken naar de invloed van tDCS op hoe goed iemand een recente persoonlijke, negatieve gebeurtenis kan herinterpreteren. De bevindingen laten zien dat tDCS, wanneer toegepast op de voorste hersengebieden, helpt om negatieve gebeurtenissen positiever te zien en ons in staat stelt om ze op een veerkrachtigere en positievere manier te benaderen.

Vonken van inzicht

De resultaten van ons onderzoek zijn opmerkelijk. De deelnemers die echte stimulatie kregen, waren beter in het reguleren van hun emoties in vergelijking met degenen die nepstimulatie kregen. Dit betekent dat deelnemers uit de echte stimulatie groep meer geneigd waren om een andere, meer positieve bril op te zetten, en hier ook beter in waren. Ook in de hartslagvariabiliteit van de deelnemers waren er verschillen. Hartslagvariabiliteit is hoe regelmatig of onregelmatig de tijd tussen je hartslagen is. Het kan ons iets vertellen over hoe ons lichaam reageert op stress en andere uitdagende situaties. Bij deelnemers in de nepstimulatie groep was er een daling in hun hartslagvariabiliteit, wat kan wijzen op een verminderde emotionele regulatie. Dit effect zien we niet bij de deelnemers die echte stimulatie kregen. Deze bevinding toont aan dat tDCS niet alleen een invloed heeft op ons gedrag, maar ook een beschermend effect kan hebben op onze lichamelijke reacties.

Alhoewel deze resultaten veelbelovend zijn, valt er nog veel te ontdekken over de mogelijkheden van tDCS en hoe we deze techniek kunnen verbeteren. Of de toekomst voor emotieregulatie training ook elektrisch is? Daar kunnen we wellicht de komende vijf jaar meer over zeggen. Keep you posted.

Zijn je hersenen na het lezen van dit artikel ook gestimuleerd en wil je graag meer weten? Klik hier om het volledige onderzoek te lezen. Of blijf op de hoogte via mijn persoonlijke LinkedIn pagina waar ik praat over emotieregulatie, mentale gezondheid en hersenstimulatie. Wil je graag zelf eens tDCS ervaren? Dat kan! Bezoek ons op zondag 26 november tijdens de Dag van de Wetenschap in het Gent Universitair Ziekenhuis (UZGent).

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven