Centrum in het brein schakelt pijn uit

Centrum in het brein schakelt pijn uit

Delen:

Een onderzoeksteam van Duke University¹ heeft bij muizen een klein hersengebied gevonden dat het pijngevoel van de dieren kan controleren. Enigszins onverwachts schakelt dit hersencentrum pijn uit, niet aan. Het bevindt zich ook in een gebied waar tot dusver nog maar weinig mensen aan hebben gedacht bij het zoeken naar een antipijncentrum: de amygdala. Dit amandelvormige structuurtje wordt vaak beschouwd als de thuisbasis van negatieve emoties en reacties, zoals de vecht- of vluchtreactie en algemene angst en lijkt nu ook betrokken te zijn bij pijn.

Onderzoekers vermoeden al een tijdje dat er een centrale plek is in het brein die pijn uitschakelt. Dit zou ook kunnen verklaren waarom placebo’s werken. In 2011 was er al een paper verschenen van Nederlandse bodem, waarin de amygdala belicht werd als potentieel target bij pijnbestrijding². De meeste studies hebben zich tot dusver echter gefocust op de regio’s in ons brein die juist geactiveerd worden bij pijn, en dat zijn er veel. Het is dus een hels karwei om deze gebieden allemaal uit te schakelen bij het remmen van pijn. Dit terwijl dit ene centrum uit zichzelf de pijn kan stoppen.

De studie is een vervolg op eerder werk van de onderzoekers, waarbij zij hebben gekeken welke hersencellen geactiveerd worden door pijnstillers, in plaats van onderdrukt. Zij ontdekten dat pijnstillers een specifieke subset van remmende neuronen in de centrale amygdala activeert, die ze de CeAga-neuronen hebben genoemd. Muizen hebben in verhouding een wat grotere centrale amygdala dan mensen, maar dit is volgens het team geen reden om te denken dat wij een ander systeem hebben om pijn te beheersen. De onderzoekers gaan in de toekomst op zoek naar middelen die specifiek deze cellen activeren en daarmee kunnen dienen als potentiële toekomstige pijnstillers.

Toepassing chronische pijn

Professor in neurobiologie Dick Swaab (Nederlands Herseninstituut): “Dit is en heel verrassende bevinding. Ik denk meteen aan toepassingen bij chronische pijn. Dat is een groot klinisch probleem, waarvoor meestal geen goede therapie voorhanden is. Je zou bij die patiënten kunnen proberen om met een elektrode (diepe hersenstimulatie) de centrale amygdala te stimuleren”.

Hoogleraar Anesthesiologie Albert Dahan (Leids Universitair Medisch Centrum): “In dit geval is er sprake van anesthesie-gerelateerde activatie van het endogeen pijnsysteem. Dit is een systeem waarbij ons lichaam zelf pijnstilling aanmaakt, bijvoorbeeld tijdens stress. Het feit dat dit fenomeen optreedt via de amygdala laat zien dat pijn nauw samenhangt met emotie, angst en stress. Of er nog chronische pijn kan optreden, hangt af van de mate van weefselschade. Hierbij speelt ook de hoeveelheid zenuwschade een belangrijke rol. Naar mijn verwachting zal dit systeem geen volledige pijnstilling bieden bij grote weefselschade, maar het helpt waarschijnlijk wel.”

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven