Artificiële intelligentie zet hersensignalen om in spraak

Artificiële intelligentie zet hersensignalen om in spraak

Delen:

Mensen die door ziekte of een ongeval niet meer in staat zijn om te spreken, schrijven, typen of met gebaren te communiceren, vinden soms een laatste redmiddel dankzij complexe systemen gebaseerd op oogbewegingen (knipperen bijvoorbeeld) of lichte bewegingen met het hoofd. Deze systemen zijn vooral bekend van locked-in-patiënten, maar ook van mensen met zware ALS – denk maar aan de vorig jaar overleden Stephen Hawking en zijn spraakcomputer.

Die systemen werken helaas traag (meestal genereren ze niet meer dan tien woorden per minuut), en hun output komt al helemaal niet in de buurt van spraak. Spreken doen we dan ook zeer snel, tot zo’n honderdvijftig woorden per minuut.

Daarom proberen wetenschappers al jaren via een zogeheten brein-computerinterface rechtstreeks woorden en zinnen in de hersenen af te lezen. Helaas is dat zeer moeilijk, want een hersensignaal is niet hetzelfde als een geluidssignaal dat middels een audioinstallatie verstaanbare tekst wordt.

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Amerikaanse neurowetenschappers¹ hebben dit euvel nu handig weten te omzeilen. Door te focussen op de hersenactiviteit verbonden met de bewegingen van ons spraakorgaan (strottenhoofd, kaken, lippen en tong) konden ze een ‘decoder’ bouwen die ‘gedachte’ woorden en zinnen omzet in vrij goed verstaanbare tekst.

De onderzoekers ontwikkelden de decoder door vijf vrijwilligers honderden zinnen te laten uitspreken, zowel met klank, als zonder (enkel mimiek). Uit de opgemeten hersenactiviteit konden ze genoeg data halen om een relatief betrouwbare spraakcomputer te programmeren.

Het vakblad Nature, waarin het onderzoek is verschenen, heeft het over een grote doorbraak in het onderzoek naar brein-computerinterfaces. Al schrijft het er meteen bij dat het om een eerste prototype gaat, en dat een volwaardige decoder nog niet voor morgen is.

Noten

  1. Edward Chang, University of California, San Francisco, VS in Nature

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven