Docureeks toont de mythe van het Stanford-experiment

Docureeks toont de mythe van het Stanford-experiment

Delen:

In 1971 voerde de Amerikaanse gedragswetenschapper Philip Zimbardo een psychologisch onderzoek uit, dat befaamd zou worden onder de naam Stanford Prison Experiment. Zimbardo verzamelde een groep jonge mannelijke vrijwilligers, verdeelde hen schijnbaar willekeurig in een groep bewakers en een groep gevangenen en liet ze twee weken verblijven in een fictieve gevangenis in de kelder van Stanford University. Zo wou hij nagaan wat macht kan doen met doordeweekse mensen, en aantonen dat er een sadist verscholen zit in elk van ons, als de omstandigheden er zich maar toe lenen.

De resultaten van het experiment waren shockerend. Het onderzoek moest al na enkele dagen worden afgebroken omdat de behandeling van de gevangenen te mensonterend werd. Philip Zimbardo werd op slag wereldberoemd.

Al snel kwam er echter kritiek op zijn aanpak, en een tiental jaar geleden kwamen getuigenissen naar buiten die vertelden dat er voor en tijdens het experiment gefraudeerd werd om de onderzoeksresultaten te sturen.

Vermoedens bevestigd

Dat leert ook de nieuwe National Geographic-docureeks The Stanford Prison Experiment: Unlocking the Truth. In drie delen toont die wat de opzet van het experiment was en laat die enkele oorspronkelijke deelnemers, vandaag kwieke zeventigers, aan het woord, net als socioloog Thibault le Texier, die in de archieven van het Stanford-experiment dook en de vermoedens van fraude veelvuldig bevestigd zag.

Een van de opvallendste figuren is Dave Eshleman, een minzame man die tijdens het experiment bekend stond als John Wayne, omwille van zijn hardvochtige aanpak van de gevangenen. Hij verklaart dat hij en de andere bewakers specifiek de opdracht kregen om de gevangenen te laten afzien. Dat zij zelf óók onderwerp van het experiment waren, dat ontdekte hij pas achteraf.

Deze en andere onthullingen komen druppelsgewijs aan het licht gedurende de drie afleveringen. Veel verklaringen waren al jarenlang bekend, maar dat stoort niet. Wat wel tot enige ergernis leidt, is de reconstructie van het experiment in de laatste aflevering, met echte acteurs en in het bijzijn van de oorspronkelijke deelnemers. Het is niet geheel duidelijk wat de makers daar precies mee willen bereiken en voegt weinig toe aan de reeks. Die heeft dit soort kunstgrepen niet nodig om te boeien en had dus prima op twee afleveringen kunnen afklokken.

The Stanford Prison Experiment: Unlocking the Truth. Op woensdag 18 juni en woensdag 25 juni te zien op National Geographic. Herhalingen op 21, 28 en 30 juni. Meer info over de programmatie vind je hier.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven