Een relatie als wegwerpproduct

Een relatie als wegwerpproduct

Delen:

Het programma Blind Getrouwd is mijn guilty pleasure. Gewone Vlamingen storten zich in een avontuur en trouwen met een man of vrouw die aan hen wordt gekoppeld door een groep psychologen. Ik leef mee en hoop altijd zo hard dat het lukt. Tegelijk zie je als buitenstaander beter waar het misloopt. Een wildvreemde vertrouwen en je helemaal geven, is niet gemakkelijk. De communicatie draait vierkant. De twee hebben andere verwachtingen. De een vindt de ander niet aantrekkelijk. Dit soort experiment lukt vaker niet dan wel. De liefde laat zich niet dwingen. Maar wat beweegt de kandidaten om hun lot uit handen te geven? Waarom lukt het hen zelf niet om ‘de ware’ te vinden?

Daarin slagen blijkbaar steeds minder mensen. Er zijn steeds meer singles, en de huwelijken die er nog zijn, zijn vaak met tweede of derde partners. Zelfs seks lijkt ons minder te bekoren. Met z’n tweeën dan, want porno kijken en masturberen doen we wél graag, zo blijkt tenminste uit Amerikaanse cijfers.

Een partner verwordt tot een pot verf op het schap in een verfwinkel

De manier om een partner te vinden ligt in deze tijden nochtans voor de hand. Datingapps als Tinder geven je de keuze uit duizenden mogelijke matches. Voor sommigen pakt dat goed uit – ik heb vrienden die hun ‘ware’ vonden via Tinder en consorten. Voor anderen werkt dat grote aanbod contraproductief. Een partner verwordt tot een pot verf op het schap in een verfwinkel. Er is te veel keuze, je komt vaak niet verder dan een proefpotje vragen en loopt na een test toch maar weer naar de winkel om een andere kleur uit te proberen. Relaties worden wegwerpproducten, schrijft psycholoog Omri Gillath in dit magazine. Na een tijdje heb je weer zin in wat anders.

Er zit iets in, maar ik ben het toch niet honderd procent eens met die analyse. Veel mensen, ook jongeren, staan nog steeds nuchter genoeg in het leven om te beseffen dat ‘De Ware’ – met hoofdletters – niet bestaat.

Maar Tinder heeft zijn beperkingen. Terwijl je in real life vaak wel vertrouwen kunt hebben in een date, omdat die via via in je netwerk zit, weet je tijdens een afspraakje via een datingapp niet wie je voor je hebt. Is de ander wel echt vrijgezel? Kun je zomaar bij hem of haar thuis binnenstappen? Is hij of zij op zoek naar een relatie of naar vrijblijvende seks? Of nog naar iets anders? Gebruikers van de homo-datingapp Grindr kijken allicht goed uit voor ze nog eens een afspraakje vastleggen. Eerder dit jaar werd een man gedood in een park toen de date waar hij mee afsprak, plots drie jongeren bleken te zijn met slechte bedoelingen.

Die betrouwbaarheid is alvast niet het probleem in Blind Getrouwd, dankzij een grondige screening. Maar of de vonk ook echt overspringt, weet je nooit. Vertrouwen, realistische verwachtingen en goede communicatie kunnen helpen. En daarover lees je meer in het dossier ‘liefde en lust’ in de nieuwe Psyche&Brein. Ik wens je een liefdevolle zomer!

De nieuwe Psyche&Brein ligt vanaf 29 april in de winkel en is te koop op tijdschriftenwinkel.be

Delen:

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven