Eerste hulp bij depressie

Eerste hulp bij depressie

Delen:

De Vlaming raakt maar niet in het reine met depressie. Een paar weken geleden vertelde tv-presentator Bart Schols in de krant De Morgen openhartig over zijn psychische problemen, wat nog dagen nazinderde in cyberspace. Akkoord, het was volop komkommertijd. Toch zou de coming-out van een bekende Vlaming geen nieuwswaarde mogen hebben.

Het was vooral de oproep aan lotgenoten om hulp te zoeken die bewondering uitlokte. Getuigenissen van bekende personen verlagen de drempel om naar een psychotherapeut te stappen. Velen weten nog altijd niet dat we depressies of angststoornissen kunnen behandelen, zei psycholoog Filip Raes in dezelfde krant.

Depressie is een moeilijk te vatten aandoening, onder meer door de grote variaties in het ziektebeeld. Vrijwel iedereen komt er direct of indirect mee in aanraking. Ongeveer 20 procent van de vrouwen en 10 procent van de mannen krijgt ooit een depressie. Over de verklaring waarom dat cijfer zo hoog ligt, worden boeken en tijdschriften vol geschreven. Er zijn genetische factoren en puur lichamelijke oorzaken, zoals lage concentraties van bepaalde neurotransmitters in de hersenen. Sommigen wijzen op externe factoren, waaronder luchtvervuiling of de doorgeslagen neoliberale samenleving, waarvan de ingebakken competitiedrang ons automatisch naar stress, burn-outs en depressies drijft.

Vrij recent onderzoek legt de link met onze darmflora. Mogelijk is er een verband tussen bacteriën in het maagdarmstelsel en ons gedrag en onze gevoelens, zo blijkt uit proefdierstudies. Wat hier oorzaak en gevolg is, moet nog uitgezocht worden. Het mag duidelijk zijn dat er bij depressie een mix van factoren in het spel is.

In de nieuwe Eos maakt gezondheidsredacteur Els Verweire de balans op van de huidige behandelmethodes. De klassieke volgorde is eerst psychotherapie en dan medicijnen. Als die, eventueel in combinatie met therapie, niet werken, gaat men over op neurostimulatie. Bij ons wordt meestal elektroconvulsietherapie (ECT) toegepast, dat een kwalijke reputatie meesleept en voor patiënten een ingrijpende ervaring kan zijn. Uit de Angelsaksische wereld komt repetitieve transcraniële magnetische stimulatie (rTMS) overgewaaid, die zich richt op de prefrontale cortex.

Zowat voor alle behandelingen gelden dezelfde cijfers: bij 30 tot 40 procent verdwijnt de depressie volledig, bij 20 tot 30 procent treedt er een opmerkelijke verbetering op. De grootste uitdaging voor onderzoekers is echter een gepersonaliseerde behandeling op maat van de patiënt vinden. Dat vergt een grondig vooronderzoek. Het is niet alleen duur, voor patiënten met een acute depressie is tijd kostbaar.

Wanneer doorbreekt de Vlaming het taboe? Gelukkig beweegt er wat. Het Rode Kruis, bekend van bloedvoorziening en EHBO-cursussen, lanceert dit najaar een aantal pilootcursussen eerste hulp bij psychische problemen (EHBP). De bedoeling is om beroepsgroepen die vaak met mensen in contact komen, zoals kappers of receptionisten, te leren hoe ze individuen met psychische problemen herkennen en hoe ze de eerste steun kunnen bieden. Hopelijk kan het die mensen aanzetten om sneller professionele hulp te zoeken.

De nieuwe Eos ligt vanaf 19 september in de winkel en is te koop op www.tijdschriftenwinkel.nl

Delen:

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven