Experiëntiële Emotieregulatie: Hoe beter omgaan met ingrijpende gebeurtenissen

Experiëntiële Emotieregulatie: Hoe beter omgaan met ingrijpende gebeurtenissen

Delen:

Onderzoekers van de Vrije Universiteit Brussel (VUB), onder leiding van Prof. Marie Vandekerckhove, in samenwerking met Prof. Johan De Mey van de Vakgroep voor Radiologie en Medische beeldvorming, zijn een onderzoek gestart naar emotieregulatietherapie en hersenplasticiteit. Dit onderzoek richt zich op experiëntiële emotieregulatie, een nieuwe benadering die mensen helpt op een dieper niveau met hun emoties om te gaan, zonder deze te onderdrukken of te vermijden.

Emotieregulatie is essentieel voor het dagelijks leven. Effectief omgaan met emoties bevordert de verwerking van stresserende gebeurtenissen, versterkt het innerlijk kompas, en het vertrouwen om te weten wat je wil en dus beslissingen te nemen. Stuk voor stuk vaardigheden die helpen individuen beter met levensuitdagingen om te gaan en persoonlijke veerkracht en neuronale plasticiteit te bevorderen.

Wat is experiëntiële emotieregulatie?

Traditionele methoden van emotieregulatie, zoals cognitieve herinterpretatie of afleiding, richten zich vaak op het veranderen van gedachten over een situatie om de emotionele impact te verminderen. Experiëntiële emotieregulatie daarentegen moedigt aan om gevoelens te erkennen en te doorleven via de lichamelijk gevoelde beleving, zonder ze te onderdrukken of te vermijden.

Deze benadering is geïnspireerd door het werk van Eugene Gendlin en zijn concept van focusing. Dit houdt in dat men aandacht schenkt aan wat hen bezighoudt door te luisteren naar de felt sense—de subtiele lichamelijke sensaties die verbonden zijn met emoties en gedachten. Door deze sensaties te erkennen en te exploreren, kunnen diepere inzichten worden verkregen en emotionele heling worden bevorderd.

Hersenplasticiteit en emotie

Een fascinerend aspect van emotieregulatie is de invloed ervan op de hersenen, specifiek op hersenplasticiteit—het vermogen van de hersenen om te veranderen en zich aan te passen als reactie op nieuwe ervaringen. Onderzoekers aan de VUB gebruiken non-invasieve functionele MRI (fMRI) om te onderzoeken hoe experiëntiële emotieregulatie de hersenactiviteit en hersenstructuren beïnvloedt, zowel op korte als lange termijn.

Uit voorlopige bevindingen blijkt dat deze vorm van emotieregulatie niet alleen helpt bij het verminderen van de intensiteit van negatieve emoties, maar ook leidt tot veranderingen in hersengebieden die betrokken zijn bij emotionele verwerking en zelfregulatie. Dit suggereert dat het actief werken met lichamelijke gewaarwordingen een diepgaand effect kan hebben op hoe de hersenen omgaan met emoties

Individuele verschillen en genetische aanleg

Niet iedereen reageert op dezelfde manier op emotieregulatiestrategieën. Een deel van het onderzoek richt zich daarom op individuele verschillen, waaronder genetische factoren die van invloed kunnen zijn op het vermogen tot emotieregulatie. Door te begrijpen waarom bepaalde benaderingen beter werken voor sommige mensen dan voor anderen, hopen de onderzoekers gepersonaliseerde interventies te ontwikkelen die effectiever zijn in het bevorderen van emotioneel welzijn.

Waarom is dit belangrijk?

In een tijd waarin stress, angst en depressie steeds vaker voorkomen, is het cruciaal om effectieve methoden te vinden om hiermee om te gaan. Experiëntiële emotieregulatie biedt een veelbelovend alternatief voor traditionele technieken, complementair aan meer cognitieve technieken die meer adaptief zijn op de kortetermijn Het stelt mensen in staat om op een dieper niveau verbinding te maken met zichzelf, wat kan leiden tot grotere emotionele flexibiliteit en veerkracht.

Oproep tot deelname

Om deze bevindingen verder te onderzoeken, is de VUB op zoek naar deelnemers tussen 18 en 35 jaar die willen deelnemen aan het onderzoek. Deelnemers krijgen de kans om kosteloos een achtweekse training in emotieregulatie te volgen. Deze training biedt niet alleen inzicht in de eigen emotionele processen, maar draagt ook bij aan wetenschappelijke kennis die anderen kan helpen.

Interesse?

Geïnteresseerden die willen deelnemen of meer willen weten over het onderzoek, kunnen contact opnemen met de onderzoekers via onderstaande contactgegevens. Jouw bijdrage kan een verschil maken in hoe in de toekomst wordt omgegaan met emoties en mentale gezondheid.

Contactgegevens

Prof. Dr. Marie Vandekerckhove

PhD-student

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven