Fokken verandert hondenbrein

Fokken verandert hondenbrein

Delen:

De hersenen van tamme hondenrassen verschillen anatomisch gezien van elkaar. Dat blijkt uit onderzoek van wetenschappers van onder meer de Harvard University.

Al enkele honderden jaren fokken mensen bepaalde tamme hondenrassen. Bijvoorbeeld om uiterlijke kenmerken te verkrijgen of zodat ze goed zijn in bepaalde taken. Denk aan jagen, bewaken, schapen drijven of gewoon goed gezelschap zijn. De Amerikaanse wetenschappers vroegen zich af of deze gedragsveranderingen ook in het brein terug te vinden zijn.

Daarom bekeken ze de hersenen van 62 honden van 33 verschillende rassen onder de hersenscanner. Onder de honden bevonden zich onder andere terriers, boxers, bulldogs, golden retrievers, jack russels, malters…

De wetenschappers zagen duidelijke verschillen in de anatomie van de hersenen van verschillende hondenrassen. Het bleek met name om zes hersennetwerken te gaan die de onderzoekers konden koppelen aan specifieke specialisaties. Zo konden de wetenschappers aan de hersenen zien of de hond goed was in jagen, bewaken of dat het een echt gezelschapsdier is.

Een van die zes netwerken bevindt zich bijvoorbeeld in de prefrontale cortex en wordt in verband gebracht met sociale actie en interactie. Het netwerk is goed ontwikkeld in onder meer de yorkshire terrier. In een ander netwerk speelt onder meer de nucleus accumbens een belangrijke rol. Het gebied heeft te maken met motivatie en beloning en is bij de english pointer goed ontwikkeld. Dat zorgt er waarschijnlijk voor dat hij het leuk vindt om nieuwe dingen te leren maar zich ook aan mensen bindt.

De onderzoekers controleerden nog of lichaamsomvang, hersengrootte en schedelvorm van invloed waren op de structurele anatomische verschillen. Dat bleek niet het geval.

De bevindingen zijn gepubliceerd in het vakblad Jneurosci.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven