Foutjes op X-chromosoom verhogen risico op alzheimer

Foutjes op X-chromosoom verhogen risico op alzheimer

Delen:

Amerikaanse onderzoekers hebben een verband gevonden tussen het X-chromosoom en het risico op alzheimer. Ze analyseerden de genetische gegevens van meer dan een miljoen mensen. Dit maakt de studie tevens de grootste tot nu toe naar de genetische associatie van de ziekte van Alzheimer. Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie, die bepaalde hersengebieden - waaronder het geheugengebied - ernstig beschadigt.

Genen kunnen een rol spelen in het ontstaan en de ontwikkeling van ziektes. Aan de hand van genoomwijde associatiestudies trachten wetenschappers genvarianten te identificeren. Zo vergelijken ze het geheel van genen (het genoom) bij mensen met een specifieke ziekte en mensen zonder die ziekte. De onderzoekers van deze studie wilden met die methode nagaan of bepaalde genen op het X-chromosoom geassocieerd kunnen worden met alzheimer. Zij wijzen op de rol van enkele locaties op die genen in het voorkomen en de ontwikkeling van alzheimer.

Verkenning

Uit hun resultaten bleek dat de specifieke locatie van het gen SLC9A7 op het X-chromosoom het risico op alzheimer zou vergroten. De onderzoekers vonden ook enkele andere locaties van genen op het X-chromosoom die mogelijk kunnen verklaren waarom alzheimer vaker lijkt voor te komen bij vrouwen dan bij mannen.

De onderzoekers opperen dat verdere verkenning van de rol van het X-chromosoom nodig is. Niet alleen om het risico op, maar ook het verloop van de ziekte te kunnen verklaren. Daarnaast zou verder onderzoek ook inzicht kunnen bieden in verschillen tussen mannen en vrouwen bij het voorkomen en de ontwikkeling van alzheimer. Volgens de onderzoekers kunnen de inzichten ook nieuwe doelwitten opleveren voor medicijnen tegen de ziekte. Kennis over de genen betrokken bij alzheimer zou tot een medicijn kunnen leiden dat een invloed heeft op de genregulatie en op de ontwikkeling of het verloop van de aandoening.

Het onderzoek werd gepubliceerd in JAMA Neurology.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven