Geluk maakt niet gelukkig

Geluk maakt niet gelukkig

Delen:

Het onderzoek peilde naar de perceptie van emoties bij tienduizend proefpersonen uit alle leeftijdscategorieën. Ze kregen computergegenereerde beelden voorgelegd van gezichtsuitdrukkingen. Daarbij moesten ze verschillende gradaties aangeven van drie grote gevoelens: angst, woede en geluk. Hoe bang was de man of vrouw op het beeld volgens hen? Hoe boos? En hoe goed voelde hij of zij zich in de wereld?

De onderzoeksresultaten werden gepubliceerd in het vakblad Journal of Experimental Psychology. Kort samengevat: we kunnen die drie emoties het meest accuraat inschatten rond ons dertigste. Daarvóór zijn we het scherpst op angst en woede. Onderzoekster Laura Germine (Massachusetts General Hospital / Harvard Medical School): ‘Op zich is dat logisch, natuurlijk. Denk zelf maar eens terug aan je puberteit. Je vond wellicht ook alles en iedereen vreselijk en vijandig. Maar hoe komt dat? Bekeken vanuit de cognitieve neurowetenschap: omdat je vermogen stijgt om sociale afkeuring en verwerping te detecteren, naarmate die voor jezelf zwaarder weegt.’

Naarmate je ouder wordt, neemt je vermogen af om op het eerste gezicht woede en angst te identificeren

Net het omgekeerde gebeurt volgens haar onderzoek aan de spiegelkant van de dertigjaarmijlpaal: ‘Naarmate je ouder wordt, neemt je vermogen af om op het eerste gezicht woede en angst te identificeren. Dat lijkt nogal wiedes, want ons fysiek en cognitief waarnemingsvermogen daalt met de jaren. En dat klopt ook, maar het verklaart nog niet waarom dat niet opgaat voor je perceptie van geluk. Ons onderzoek toonde namelijk aan dat die tot je zeventigste op hetzelfde niveau blijft.’

‘Daardoor slaat de balans door naar die kant, en zie je alles door de bekende roze bril. En dat weerspiegelt zich vervolgens in onderzoeken die naar je emotionele beleving peilen. Je geeft overwegend aan dat de wereld je toelacht, omdat je angst en woede minder scherp waarneemt. Of draai het om: je filtert meer geluk uit het cognitief-emotionele totaalpakket, maar daarom ben je niet noodzakelijk fundamenteel gelukkig.’

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven