Grootschalige studie linkt tientallen nieuwe DNA-regio’s aan ziekte van Alzheimer

Grootschalige studie linkt tientallen nieuwe DNA-regio’s aan ziekte van Alzheimer

Delen:

Bijna 150.000 Vlamingen lijden aan de ziekte van Alzheimer, de meest voorkomende vorm van dementie die zich in de meeste gevallen pas na de leeftijd van 65 jaar ontwikkelt. Er zijn veel aanwijzingen dat de aandoening te wijten is aan een combinatie van omgevingsfactoren, zoals levensstijl, onderliggende aandoeningen en genetische risicofactoren.

Om een beter zicht te krijgen op die genetische risicofactoren, werkten onderzoekers uit Europa, de Verenigde Staten en Australië samen aan de meest grootschalige genetische studie ooit naar de ziekte van Alzheimer. Ze analyseerden en vergeleken het DNA van bijna 800.000 mensen, waarvan 111.000 met alzheimer. Door het DNA van mensen met en zonder alzheimer met elkaar te vergelijken, wisten ze vijfenzeventig DNA-regio’s te identificeren die gelinkt zijn aan het al dan niet hebben van de ziekte. Tweeënveertig van die regio’s werden nooit eerder in verband gebracht met de aandoening.

De resultaten openen nieuwe pistes voor mogelijke behandelingsdoelwitten. Want hoewel wetenschappers steeds meer ontdekken over het ziekteproces, blijft de aandoening voorlopig ongeneeslijk. De beperkte geneesmiddelen die vandaag voorhanden zijn, kunnen in het beste geval de symptomen tijdelijk verlichten.

De risico-score kan een zeer nuttig instrument zijn bij het opzetten van klinische studies

De onderzoekers gebruikten de resultaten ook om een genetische risicoscore te ontwikkelen. Aan de hand van zo’n score kunnen ze beoordelen welke mensen met beginnende symptomen binnen drie jaar de ziekte van Alzheimer zullen ontwikkelen. Kristel Sleegers (VIB-UAntwerpen), expert in de genetische grondslag van de ziekte van Alzheimer, werkte aan het onderzoek mee. Ze benadrukt dat de risico-score niet bedoeld is voor diagnostisch gebruik, maar eerder voor onderzoek. ‘Het kan een zeer nuttig instrument zijn bij het opzetten van klinische studies om deelnemers in te delen op basis van hun genetisch risico’, vertelt ze. ‘Zo kunnen we de werking van kandidaat-geneesmiddelen veel nauwkeuriger vaststellen.’

Om de nieuwe resultaten te bevestigen en uit te breiden, willen de onderzoekers een nóg grotere studiegroep opzetten. Ze willen daarbij vooral inzetten op verschillende etnische groepen om na te gaan of de risicofactoren bij alle bevolkingsgroepen dezelfde zijn. Te meer omdat de huidige studiegroep voornamelijk uit mensen van Europese afkomst bestaat.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven