Hersenactiviteit voorspelt hoe sociaal apen zijn

Hersenactiviteit voorspelt hoe sociaal apen zijn

Delen:

In de menselijke hersenen zijn veel gebieden betrokken bij de keuze om iets al dan niet met een ander te delen. Geef je een bedelaar bijvoorbeeld geld als je erlangs loopt? Wetenschappers van de Yale University concluderen nu dat de activiteit van twee hersengebieden in apen bepalend is voor hun sociale gedrag.

De neurowetenschappers bestudeerden twee scenario’s. In het eerste stonden de apen voor de keuze om hun fruitsapje ofwel weg te gooien, of aan een andere aap te geven. In het tweede scenario konden de beesten het vruchtendrankje helemaal zelf opdrinken, of delen met een soortgenoot.

Wat blijkt? De apen houden het allerliefste hun sapje helemaal voor zichzelf. In het tweede scenario kozen de meeste apen er dan ook voor om hun lekkernij zelf op te slurpen. Maar zou het anders weggegooid worden zoals in het eerste scenario? Dan kiezen de apen er meestal voor om het drankje aan een andere aap te geven.

Terwijl de aapjes de beslissingen maakten, bestudeerden de onderzoekers met elektroden twee hersengebieden: de amygdala en de mediale frontale cortex. De amygdala speelt een rol bij emoties en de mediale frontale cortex bij bewuste gedachten. Als de diertjes sociaal waren, en hun drankje aan de andere aap gaven, vertoonden de hersengebieden soortgelijke patronen van hersenactiviteit. Lieten ze echter antisociaal gedrag zien door het sapje voor zichzelf te houden of weg te gooien, dan verdween deze synchroniciteit. De neurowetenschappers konden aan de hand van deze hersenactiviteit zelfs voorspellen welke beslissing de apen eerder maakten.

Volgens de wetenschappers hebben zij een unieke handtekening in de hersenen gevonden die betrokken is bij sociaal gedrag. Hoe vrijgevig iemand is, hangt dus mogelijk samen met hoe synchroon de hersencellen van de amygdala en de mediale frontale cortex vuren.

De bevindingen zijn gepubliceerd in Nature Neuroscience.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven