Hersenstimulatie laat blinden ‘zien’

Hersenstimulatie laat blinden ‘zien’

Delen:

Blindheid kan veel oorzaken hebben. Sommigen worden ermee geboren, anderen zien steeds slechter naarmate ze ouder worden, of er is een defect in het visueel systeem: het oog, het netvlies, de optische zenuw,… Zolang er geen schade is aan de primaire visuele cortex, het deel van het brein dat instaat voor zicht, geeft recent onderzoek hoop voor een verbeterd gezichtsvermogen.

Een onderzoeksteam aan de Baylor College of Medicine in Houston ontwikkelde een manier om blinde patiënten een deel van hun zicht terug te geven. Door visuele informatie rechtstreeks te projecteren op de visuele cortex in het brein, konden patiënten vormen en contouren onderscheiden. Een handvol electroden werd geïmplanteerd in de hersenen van twee blinde en twee ziende proefpersonen. Elektrische stimulatie van de visuele hersenschors zorgde ervoor dat de patiënten letters konden herkennen.

Hoewel ze er in het verleden ook al mee experimenteerden, waren vorige pogingen minder succesvol. Dat komt omdat er toen verschillende electroden tegelijkertijd werden gestimuleerd. Patiënten konden hierdoor wel licht waarnemen, maar geen specifieke vormen. Nu pakten de onderzoekers het anders aan: in plaats van volledige vormen in één keer te projecteren, werkten ze met geleidelijke contouren. “Net zoals je een letter tekent op iemands handpalm”, zegt hoofdonderzoeker Michael Beauchamp.

Dit is nog maar de eerste stap: in een volgend stadium willen de onderzoekers, in samenwerking met neuro-ingenieurs, veel meer (lees: duizenden) electroden implanteren in de visuele cortex. Zo hopen ze dat blinde mensen in de toekomst nog preciezere visuele informatie kunnen waarnemen en steeds beter kunnen zien.

Het onderzoek werd gepubliceerd in Cell.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven