Het brein van een muis, scherper dan ooit tevoren

Het brein van een muis, scherper dan ooit tevoren

Delen:

Beeld: Deze MRI-afbeelding van een muizenbrein heeft een resolutie van slechts vijf micrometer.

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd een MRI-afbeelding¹ te maken die meer dan zestig miljoen keer scherper is dan standaard MRI-hersenscans en duizend keer gedetailleerder dan de beste wetenschappelijke MRI-beelden. Ze gebruikten een tomograaf met een magneet van 9,4 Tesla, meer dan drie keer zo sterk als die van klinische apparaten. Andere technische hoogstandjes: een speciale set gradiëntspoelen die honderd keer sterker zijn dan die in conventionele MRI's, en een krachtige computer om de enorme hoeveelheid gegevens te verwerken. Met behulp van diffusion tensor imaging (DTI) volgden ze ook de beweging van watermoleculen in het weefsel en konden ze het verloop van de zenuwvezels in kaart brengen.

De resulterende MRI-beelden hadden echter nog steeds niet de resolutie die microscopen kunnen bereiken. De onderzoekers onderzochten het hersenweefsel daarom ook met lichtplaatmicroscopie, een relatief nieuwe methode met een hoge resolutie. Hiermee konden ze onderscheid maken tussen verschillende soorten cellen - met een resolutie tot 1,8 micrometer. Vervolgens koppelden ze deze beelden aan de MRI-beelden. Het resultaat is een 3D-beeld van de zenuwverbindingen van een muis.

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Het onderzoek heeft al eerste antwoorden opgeleverd. Bijvoorbeeld op de vraag wat er in de hersenen gebeurt als de muis ouder wordt: de achteruitgang heeft blijkbaar vooral invloed op het subiculum, een deel van de hippocampus dat betrokken is bij het langetermijngeheugen.

Noten

  1. Merged Magnetic Resonance and Light Sheet Microscopy of the Whole Mouse Brain. G. Allan Johnson in PNAS, 2024.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven