Hoe een hersenschudding jarenlang sporen nalaat bij voetballers

Hoe een hersenschudding jarenlang sporen nalaat bij voetballers

Delen:

Bij contactsporten als rugby of voetbal en bij vechtsporten zijn sporters vatbaarder voor hoofdletsels. Onderzoekers wilden weten wat de langetermijngevolgen van herhaaldelijke hoofdtrauma’s zijn voor de bloed-hersenbarrière, en hoe dat verband houdt met de cognitieve functies van deze sporters. Die barrière beschermt onze hersenen tegen schadelijke stoffen. Voor deze studie onderzochten onderzoekers een groep met 47 atleten die gemiddeld 12 jaar gestopt waren met topsport, en een controlegroep.

Resultaten

Met een DCE-MRI keken onderzoekers naar de bloed-breinbarrière bij de gepensioneerde atleten. Een MRI-scan maakt de doorbloeding van weefsels zichtbaar. Op de beelden zagen onderzoekers dat er jaren na een herhaaldelijk hoofdletsel een lek in die barrière was. 17 van de 47 proefpersonen met nog ernstigere schade aan die barrière vertoonden nog sterkere cognitieve achteruitgang.

Beschermingsmuur

De bloed-hersenbarrière is een belangrijke structuur die de hersenen beschermt tegen schadelijke stoffen. ‘Ze beschermt onze hersenen tegen het bloed van buitenaf, want de bloedvaten in de hersenen zijn fundamenteel anders dan de bloedvaten in de rest van ons lichaam’, vertelt immunoloog Bieke Broux van de Universiteit Hasselt. ‘Op cellulair niveau bestaat die barrière uit een laag gespecialiseerde endotheelcellen die de bloedvaten in de hersenen bekleed. Die endotheelcellen laten enkel voedingsstoffen en zuurstof door. Schadelijke stoffen, ziekteverwekkers, maar ook immuuncellen worden buitengehouden.’

Bij een lek in die barrière, dringen deze stoffen toch binnen. ‘In het hersenweefsel kan dat in de eerste plaats een ontstekingsproces veroorzaken en een opstapeling van ontstekingsmoleculen en reactieve zuurstofradicalen. Ook de energiehuishouding van de neuronen en andere hersencellen kan verstoord geraken. Dit onderzoek toont aan dat er bij die atleten inderdaad een ontregeling is in een bepaald deel van het immuunsysteem in de hersenen. Hier hebben onderzoekers bijvoorbeeld aangetoond dat er in het complementsysteem iets mis is’, stelt Broux. Dat complementsysteem is een groep eiwitten die een verdedigingsmechanisme vormen tegen ziekteverwekkers en infecties. ‘Die ontregeling laat zien dat er een ontstekingsreactie is in de hersenen door dat lek in de bloed-hersenbarrière.’

‘Wanneer die ontsteking chronisch wordt, zou die kunnen leiden tot cognitieve klachten. Ontstekingen in de hersenen verstoren het werk van de hersencellen, en kunnen daar schade aanrichten. Daardoor verloopt de signaalverwerking in de hersenen minder vlot. Dat is de basis voor cognitieve achteruitgang’, zegt Broux

Herstel

Dan is het de vraag of die schade permanent is, of nog kan herstellen. ‘Dat die schade jaren na het stoppen met sporten nog aantoonbaar is, suggereert dat die bij sommige mensen niet spontaan herstelt. Dat wil niet zeggen dat de schade permanent is, maar er zal wat hulp van buitenaf nodig zijn. Ik denk bijvoorbeeld aan therapieën die daarvoor ontwikkeld kunnen worden.’

Bij voetbal kan koppen schadelijk zijn voor de hersenen. Dat weten we al langer, maar moeten we met de kennis uit deze studie nog voorzichtiger zijn als het daarover gaat? ‘Het korte antwoord is ja. Er zijn al bepaalde regels rond koppen. In verschillende landen wordt het al verboden voor voetballers jonger dan 10 à 13 jaar. Kinderen zijn heel kwetsbaar, omdat hun brein nog niet volledig ontwikkeld is. Zij zijn gevoeliger voor schade door hoofdtrauma’s die ze oplopen.’

‘Schade en verstoring van de bloed-hersenbarrière en ook de ontsteking als gevolg daarvan blijven heel lang aanwezig. Daarom is het cruciaal om daar verder onderzoek naar te doen. Met de beeldvormingstechnieken die de onderzoekers gebruikten, kunnen ze hersenschade betrouwbaarder vaststellen dan op basis van zelf gerapporteerde hoofdtrauma’s. Dat wil zeggen dat ze zonder die beeldvormingstechnieken niet goed kunnen inschatten of iemand hersenschade heeft of niet. Die beeldvorming zal in de toekomst dan ook een belangrijke rol spelen’, aldus Broux.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven