Hoorapparaat luistert hersenen af

Hoorapparaat luistert hersenen af

Delen:

Er wordt, o.a. aan de Columbia University, een nieuw hoorapparaat ontwikkeld dat kan uitzoeken naar wie je aan het luisteren bent, en zich daaraan aanpast.

Wanneer verschillende mensen tegelijk spreken, bijvoorbeeld in een café of een andere drukke plaats, proberen we de stem van één van die personen te volgen en de rest te negeren. Onderzoekers kunnen meten dat onze hersenen dit doen, en ook wiens stem we proberen te volgen. Dit kan gebeuren door het meten van hersengolven. Hersencellen, of neuronen, sturen elektrische signalen; als een heel aantal neuronen dit gelijktijdig doen (alsof ze allemaal in de maat op een trommel slaan), dan is de elektrische activiteit sterk en regelmatig genoeg om gemeten te worden, ook buiten de hersenen.

Het idee achter de nieuwe ontwikkelingen is dat de activiteit in onze hersenen gemeten wordt en dan wordt vergeleken met de stemmen uit de omgeving. Dit laatste gebeurt door software die is gekoppeld aan het hoorapparaat. Daarna wordt de stem waarnaar we luisteren versterkt, en de anderen ietwat gedempt. De huidige generatie hoorapparaten is reeds goed in het versterken van menselijke stemmen en het dempen van achtergrondlawaai, maar het selectief versterken van de menselijke stem waar je naar luistert, zou een grote vooruitgang betekenen. Immers, op dit ogenblik kan het met een hoorapparaat nog moeilijk zijn om een conversatie te volgen wanneer op de achtergrond andere mensen aan het praten zijn.

De onderzoekers zijn er nog niet helemaal. Ze kunnen al hersenactiviteit volgen en decoderen, maar enkel met apparatuur die in de schedel is ingeplant (dit gebeurt bij zware epilepsiepatiënten, terwijl ze hersenchirurgie ondergaan in het kader van hun behandeling). Er zal nu ook apparatuur worden ontwikkeld die adequate metingen zou kunnen doen vanop het oppervlakte van de schedel.

Referentie: Cong Han, James O’Sullivan, Yi Luo, Jose Herrero, Ashesh D. Mehta, Nima Mesgarani. Speaker-independent auditory attention decoding without access to clean speech sources. Science Advances, 2019; 5 (5): eaav6134 DOI: 10.1126/sciadv.aav6134

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven