The Invisible Gorilla uitgelegd

  • 30 november 2020
The Invisible Gorilla uitgelegd

Delen:

Zag je iets opvallends tijdens de video? Nee? Kijk opnieuw, en je kunt er niet naast kijken: er loopt iemand in een gorillapak het beeld in, hij klopt zich op zijn borst en loopt weer buiten beeld.

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Geen zorgen als je dat daarnet niet zag. De grote meerderheid is zo gefocust op het tellen van de passen dat ze de gorilla niet opmerken. Dit is een klassiek experiment uit de psychologie.

Zag je de gorilla meteen? Dan heb je wellicht een open persoonlijkheid. Mensen die hoog scoren op de trek ‘openheid voor ervaringen’ blijken de gorilla makkelijker op te merken.

Experimenten tonen aan dat ‘open’ geesten ruimer en omvattender denken dan anderen. Ze zijn doorgaans creatief, leergierig en nieuwsgierig. Ze hebben een rijke verbeelding, houden van kunst en cultuur en zijn gretige lezers en muziekluisteraars.

Hun brein verwerkt informatie op een andere manier; mensen met een open blik zien de wereld zelfs letterlijk anders dan de rest van de mensheid. Hun bewustzijn is ‘breder, dieper en makkelijker doordringbaar’, en ze zullen van nature zowel abstracte informatie – ideeën en redeneringen – als zintuiglijke informatie – wat ze zien en horen - ‘cognitief verkennen’. De wereld vuurt een eindeloos salvo van informatie op ons af dat simpelweg te overweldigend is om helemaal te verwerken. Dus filteren we datgene eruit wat relevant lijkt, en schuiven we al de rest buiten beeld. Open mensen hebben een veel minder sterke filter. Ze gaan sterker in op de veelheid aan prikkels, patronen en perspectieven die vechten om een plekje in ons hoofd. Informatie is een verleiding die hun brein niet kan weerstaan.

Open mensen scoren uitstekend op creativiteitstests waarbij je op zoek moet naar uiteenlopende oplossingen voor een eenvoudig probleem. Open mensen hebben een groter ‘divergent denkvermogen’: ze zien meer mogelijkheden in zelfs de meest alledaagse voorwerpen. Hun brein lijkt alle prikkels op te slorpen die het tegenkomt, en zo krijgt het informatie binnen die bij anderen weggefilterd wordt.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven