Kunnen vrouwen beter tegen verstoringen van het slaap-waakritme dan mannen?

Kunnen vrouwen beter tegen verstoringen van het slaap-waakritme dan mannen?

Delen:

Verstoringen van het slaap-waakritme, zoals nachtdiensten en jetlags, kunnen gevolgen hebben voor onze lichamelijke en mentale gezondheid. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat regelmatige verstoringen de kans op diabetes type II en hart- en vaatziekten vergroten. En muizen lopen zelfs een groter risico op kanker.

Het 24-uursritme, of wel het circadiaanse ritme, wordt geregeld door een interne biologische klok. Die zit in de suprachiasmatische nucleus, een gebied in de hersenen dat net achter de ogen ligt. Amerikaanse wetenschappers¹ (University of Pennsylvania) concluderen in het wetenschappelijke tijdschrift Science dat er verschillen zitten tussen de biologische klok van mannen en vrouwen. Ze analyseerden een handjevol eerdere studies met proefdieren en proefpersonen en stellen onder meer vast dat de hormonen oestrogeen en testosteron een invloed hebben op de suprachiasmatische nucleus.

Avond- en ochtendmensen

Daarnaast schrijven ze dat mannen vaker avondmensen zijn en vrouwen ochtendmensen. Vrouwen zijn bovendien actiever overdag dan mannen en juist ’s nachts minder actief. Tot slot suggereren de Amerikaanse biologen dat vrouwen beter bestand zijn tegen verstoringen van het natuurlijke 24-uursritme. Mogelijk omdat het een evolutionair voordeel oplevert om continu de kinderen te kunnen voeden en verzorgen.

Volgens chronobioloog Bert van der Horst (Erasmus MC), die zelf veel onderzoek doet naar verstoringen van het 24-uursritme, is dat een interessante hypothese. ‘Het is de moeite waard om de man-vrouwverschillen verder te onderzoeken omdat het grote gevolgen voor de gezondheid kan hebben. Er is meer onderzoek nodig om zeker van die verschillen zijn.’

Verschillende werktijden

‘Als die verschillen er inderdaad zijn, moeten we als maatschappij bijvoorbeeld nadenken over verschillende werktijden voor mannen en vrouwen, en over of we voor bepaalde banen de voorkeur geven aan vrouwen of mannen’, zegt hij. ‘Als dat ethisch mogelijk is natuurlijk. Misschien is het voor een vrouw gezonder om bijvoorbeeld vroeger op het werk te verschijnen.’

Van der Horst doet nu onderzoek naar methoden om verstoringen in het circadiaanse ritme te onderdrukken. ‘Bijvoorbeeld met dienstroosters of lichtcondities.’ En hij vraagt zich bovendien af hoe gezond het is om in een maatschappij te leven die 24 uur per dag ‘wakker’ is. ‘Uit onderzoek blijkt dat zo’n zestig procent van de mensen last heeft van een zogenaamde sociale jetlag: door de weeks regelmatig te weinig slapen en in het weekend uitslapen.’

Delen:

Verstoringen van het slaapritme, de stofwisseling en de hormoonhuishouding zijn mogelijk geen bijkomstige symptomen van de ziekte van Alzheimer. Onderzoekers ontdekken dat de hypothalamus, het hersengebied dat deze functies aanstuurt, al vroeg in het ziekteproces veranderingen vertoont.

In elke klasgroep van twintig leerlingen heeft gemiddeld één jongere een overleden moeder of vader. Het verlies van een ouder kan tijdens de adolescentie, een periode van identiteitsontwikkeling en groeiende zelfstandigheid, een grote impact hebben op het welzijn, de relaties en de identiteitsvorming van jongeren.

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven