Last van een winterdepressie? Dit gebeurt er in je brein

Last van een winterdepressie? Dit gebeurt er in je brein

Delen:

Herfst en winter zorgen bij heel wat mensen voor een winterdip, en zelfs een depressie. Omgekeerd verdwijnen de symptomen als het zomer wordt. Deze seizoensgebonden stemmingsstoornissen worden - vaak met succes - behandeld met lichttherapie. Hoewel de positieve invloed ervan bewezen is, was het tot nu toe niet duidelijk welk moleculair mechanisme ervoor zorgt dat het brein zich aanpast.

Alessandra Porcu doet aan de University of South Carolina onderzoek naar de effecten van de verandering in licht op de geestelijke gezondheid. Voor dit onderzoek¹ stelde ze vrouwelijke en mannelijke muizen vijftien dagen lang bloot aan lange (negentien uur licht, vijf donkere) of korte (vijf uur licht, negentien uur donkere) periodes licht. Dit is vergelijkbaar met de blootstelling in regio’s in het noorden waar winterdepressies vaak voorkomen.

Dopamine

Uit eerder onderzoek bleek al dat de neurotransmitters in het zogenaamde SCN (suprachiasmatische kern)-PVN (paraventriculaire kern)-hersennetwerk afhankelijk van het seizoen op een andere manier tot uiting komen. SCN is het deeltje in onze hersenen, meer specifiek in de hypothalamus, waar onze biologische klok zit. De duizenden zenuwcellen coördineren de circadiane of 24-uursritmes in ons lichaam op basis van de licht-donkercyclus.

Porcu: ‘We zagen dat de omschakeling van de neurotransmitters in de SCN-PVN-as bij muizen hetzelfde is als bij mensen en konden ook het mechanisme erachter ontrafelen. De NMS (neuromedin S)-neuronen, die een essentiële rol spelen in de circadiane of biologische ritmes, veranderen hun neurotransmitter en genexpresssie als reactie op licht en donker. Dit reguleert de activiteit van de dopaminecellen in de PVN, die op hun beurt onze gemoedstoestand en stressreacties aansturen. NMS-neuronen komen enkel tot expressie in de hypothalamus. Daar kunnen mogelijke nieuwe behandelingen van seizoensdepressies op ingrijpen.’

Meer weten over dit onderwerp? Luister dan ook eens naar deze podcast van de Universiteit van Vlaanderen:

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven