Leidt blootstelling aan fijnstof tot slechtere schoolprestaties?

Leidt blootstelling aan fijnstof tot slechtere schoolprestaties?

Delen:

Hoewel je ze niet ziet, zijn ze overal: fijnstofdeeltjes. Het zijn kleine deeltjes die je inademt en schadelijk kunnen zijn voor je gezondheid. Fijnstof wordt met name geproduceerd door wat wij zelf doen, zoals bijvoorbeeld het verkeer of de landbouw. De inzichten over gezondheidseffecten van fijnstof zijn de laatste tijd sterk gegroeid en het blijkt veel schadelijker dan vroeger werd gedacht. Een nieuwe studie suggereert dat blootstelling aan fijnstof mogelijk ook de schoolresultaten van kinderen kan beïnvloeden.

Fijnstof is een verzamelnaam van deeltjes van verschillende grootte. De twee belangrijkste 'maten' voor fijnstof zijn PM₁₀ (Particulate Matter, fijnstof dus, met een grootte tot 10 micrometer) en PM2,5 (fijnstof met een grootte tot maximaal 2,5 micrometer). Hoe kleiner de deeltjes, hoe verder ze het lichaam binnendringen, en hoe schadelijker ze zijn voor de gezondheid. In de studie¹, gepubliceerd in JAMA network open, is gekeken naar het effect van blootstelling aan PM2,5 op de leerprestaties van de kinderen.

Bron: Joris Fiselier

Het team heeft in de periode tussen 2001 en 2018 gegevens verzameld van 2.801.022 scholieren. Door te kijken naar de ligging van de scholen, konden de onderzoekers de gemiddelde bloostelling aan PM2,5 vaststellen van het jaar ervoor. En wat bleek? Verhoogde PM2,5 concentraties gingen gepaard met slechtere resultaten voor de wiskundetoetsen. Met name meisjes en kinderen uit gezinnen met een laag inkomen bleken extra gevoelig te zijn voor dat effect.

(Ultra) fijnstof

Expert op het gebied van neurowetenschappen Pierre Cluitmans (TU Eindhoven): ‘Het team heeft gekeken naar PM2,5 fijnstof, maar we weten dat er ook nog kleinere deeltjes zijn, genaamd ultrafijnstof. Het meten hiervan is alleen erg lastig en er zijn nog geen internationale standaarden voor. Zowel fijnstof als ultrafijnstof komen het lichaam binnen doordat ze worden ingeademd. In de longen kunnen ze blijven hangen en dat kan ademhalingsproblemen veroorzaken.’

Naar schatting verliezen we gemiddeld één jaar van ons leven door blootstelling aan luchtvervuiling

‘Het grootste verschil tussen gezondheidsrisico’s bij grotere fijnstofdeeltjes en ultrafijnstof zit hem in het gegeven dat kleinere deeltjes ook via de longblaasjes in het bloed en daarmee de rest van het lichaam terecht kunnen komen en daar lokale ontstekingen kunnen veroorzaken. Je kunt zeggen dat die deeltjes zich als een lichaamsvreemd gas gedragen. Niet gek dus dat er ook risico’s voor het functioneren van het brein zijn, inclusief het “leren” bij jonge mensen.’

Blootstelling op korte termijn

Expert op het gebied van fijnstof Michelle Plusquin (Universiteit Hasselt): ‘Deze studie bevestigt eerdere studies, maar dan met data van veel meer kinderen. Hoewel men hier focust op langdurige blootstelling aan fijnstof, lieten wij in een eerdere studie al zien dat zelfs kortetermijnblootstellingen nadelig zijn voor het aandachtsniveau van lagereschoolkinderen. Aangezien de gemiddelde concentraties bij die groepen de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie overschrijden (vastgesteld op 5 micrometer per m³), benadrukt dit de noodzaak om de inspanningen om luchtvervuiling te verminderen te blijven voortzetten.’

‘De gemiddelde concentraties aan fijnstof zijn ook in Vlaanderen en Nederland boven de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie. Naar schatting verliezen we gemiddeld één jaar van ons leven door blootstelling aan luchtvervuiling. En daarboven komen dan deze effecten op de hersenen, die gevolgen kunnen hebben voor schoolprestaties en mogelijk opleidingsniveau. Het goede nieuws is wel dat de luchtvervuiling van fijnstof de afgelopen jaren aan het dalen is. En die trend zet zich voort.’

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven