‘Men vertelt nog altijd aan patiënten dat de bestaande medicatie alzheimer kan uitstellen. En dat is niet waar!’

‘Men vertelt nog altijd aan patiënten dat de bestaande medicatie alzheimer kan uitstellen. En dat is niet waar!’

Delen:

Het Verzekeringscomité van het RIZIV, waarin vertegenwoordigers zitten van artsen en ziekenfondsen, stelt voor om vanaf 1 juli 2020 de terugbetaling van de bestaande medicatie tegen alzheimer te weigeren aan nieuwe patiënten, omdat de middelen niet of onvoldoende werken. De ingreep zou jaarlijks 2 miljoen euro zou besparen. In 2018 stopte de Franse overheid al met de terugbetaling, omdat ook de Haute Autorité de Santé had vastgesteld dat de beschikbare geneesmiddelen weinig zin hebben.

Alzheimeronderzoeker Christine Van Broeckhoven vindt vooral dat artsen de juiste informatie moeten geven aan patiënten. En dat is dat de medicatie de ziekte van Alzheimer niet kan afremmen, dat ze niet werkt op het geheugen, en dat ze neveneffecten heeft. ‘Het kan niet dat men mensen niet de juiste informatie geeft’, zegt ze.

Je moet eerlijk zijn tegen de mensen en het is niet eerlijk om te zeggen dat die medicatie hen kan helpen

Alzheimeronderzoeker Christine Van Broeckhoven

Tegenstanders van het voorstel opperen dat patiënten met medicatie wel langer thuis kunnen blijven wonen. ‘Het kan dat de medicijnen een indirect positief effect hebben op het welzijn van patiënten en dat sommigen daarmee een of twee jaar langer kunnen thuis blijven’, reageert Van Broeckhoven. ‘Maar het punt is dat artsen de pillen blijven doorgeven. Zelfs als de patiënten blijven achteruitgaan, ook lichamelijk. Je moet eerlijk zijn tegen de mensen en het is niet eerlijk om te zeggen dat die medicatie hen kan helpen. Ik denk dat de medicijnen moeten stoppen vanaf het moment dat patiënten in een rusthuis komen of wanneer ze na een of twee jaar medicatie blijven achteruitgaan.’

Dat het terugschroeven van de terugbetaling alleen zou gelden voor nieuwe patiënten en dat wie de middelen vandaag al krijgt, wel op terugbetaling zou mogen blijven rekenen, vindt Van Broeckhoven helemaal zinloos. ‘De terugbetaling afbouwen gaat ten koste van de patiënten en van de ziekenkas. Beter zou zijn dat ook nieuwe patiënten de medicatie een of twee jaar krijgen tot ze er geen voordeel meer van hebben en dat ze er dan mee moeten stoppen.’

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven