Naar verhalen luisteren heeft pijnstillend effect

Naar verhalen luisteren heeft pijnstillend effect

Delen:

Ouders, leerkrachten en verzorgers weten het al lang: een verhaaltje vertellen helpt om kinderen te kalmeren en te sussen. Ook uit onderzoek is al gebleken dat kinderen makkelijker hun emoties verwerken na een verhaaltje. Maar zulke studies vonden meestal plaats in een lab, waar kinderen vragen moesten beantwoorden terwijl ze in een functioneel MRI-apparaat lagen. Zelden gebeurde dat in een alledaagsere omgeving.

Wetenschappers van verschillende Braziliaanse ziekenhuizen onderzochten¹ nu wat de fysiologische en emotionele effecten waren van verhaaltjes als ze die gingen vertellen op hun intensivecare-afdelingen voor kinderen. Ze verdeelden 81 patiëntjes van vier tot elf jaar oud in twee groepen en koppelden hen aan verhalenvertellers die al tien jaar ziekenhuiservaring hadden. In de ene groep begeleidde de verteller de kinderen bij een raadselspel. In de andere luisterden de kinderen naar een verhaal dat werd voorgelezen.

Luisteren naar verhalen heeft een bijzonder groot effect

Voor en na de sessies namen de onderzoekers speekselmonsters van elk kind. Ze vroegen ook hoeveel pijn de kinderen hadden en lieten hen een woordtestje met vrije associatie uitvoeren. In beide groepen bleken de kinderen gebaat bij de interacties. Ze hadden een lagere concentratie van het stresshormoon cortisol en een hogere concentratie van het feelgoodhormoon oxytocine.

Kinderen in de vertelgroep scoorden wel aanzienlijk beter. Hun cortisolniveaus waren maar een kwart zo hoog als die in de raadselgroep en hun oxytocineniveaus waren bijna twee keer hoger. Uit hun beschrijvingen maakten de onderzoekers bovendien op dat hun pijnniveau bijna twee keer zo veel daalde als in de raadselgroep. Ze gebruikten ook positievere woorden om hun verblijf in het ziekenhuis te omschrijven.

‘De studie toont aan dat elke interactie helpt, maar dat luisteren naar verhalen een bijzonder groot effect heeft’, zegt hoofdauteur Guilherme Brockington (Federal University of ABC). ‘Verhaaltjes vertellen is een goedkope en efficiënte manier om de gezondheid van patiënten te helpen verbeteren.’

Noten

  1. Bron: Federal University of ABC, São Paulo, Brazilië

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven