Neusspray met oxytocine stimuleert natuurlijke aanmaak ‘knuffelhormoon’ bij mensen met autisme

Neusspray met oxytocine stimuleert natuurlijke aanmaak ‘knuffelhormoon’ bij mensen met autisme

Delen:

Een behandeling met oxytocine zorgt dat mensen met autisme minder repetitief gedrag laten zien en minder moeite hebben om sociale relaties aan te gaan. Dat bleek al uit eerder onderzoek van de KU Leuven. Met een recent experiment speurden wetenschappers van dezelfde universiteit naar mogelijke verklaringen.

‘We weten niet zeker of afwijkende, bijvoorbeeld te lage, oxytocineniveaus een rol spelen bij iedereen met autisme,’ legt professor Kaat Alaerts (KU Leuven), betrokken bij het onderzoek, uit. ‘Maar we weten wel dat oxytocine onder meer een rol speelt in het aangaan van banden met anderen, en dat mensen met autisme dat doorgaans moeilijk vinden.’

Voor het onderzoek nam ze speeksel af bij ruim dertig volwassen mannen met autisme om daar de oxytocinelevels vast te stellen. Ongeveer de helft kreeg daarop gedurende een maand een neusspray met oxytocine toegediend en de andere mannen kregen een placebo. Een dag na de laatste behandeling werden de oxytocinelevels in het speeksel opnieuw bepaald en een maand later nog eens.

Positieve feedback

Zowel direct na de behandeling als een maand later bleken de oxytocineniveaus van de deelnemers die behandeld werden met het knuffelhormoon hoger te zijn dan voor de behandeling. Alaerts: ‘Mogelijk zorgen verbeteringen in sociaal gedrag, uitgelokt door de neusspray, voor de aanmaak van ‘eigen’ oxytocine. We zagen bijvoorbeeld direct na de eerste behandeling dat een aantal deelnemers zich socialer gedroeg. Bij die deelnemers was de zelf aangemaakte oxytocine een maand na de behandeling ook het hoogste. Maar hoe het precies werkt, weten we nog niet en gaan we verder uitzoeken.’

In vervolgstudies wil Alaerts ook het gedrag van de deelnemers beter in kaart brengen door sociale interacties te observeren. ‘De resultaten zijn beloftevol maar er is meer onderzoek nodig. We moeten bijvoorbeeld nog uitzoeken of het ook bij vrouwen en kinderen met autisme werkt en of de behandeling voor iedereen met autisme dezelfde effecten teweegbrengt.’ Volgens Alaerts zijn er ook aanwijzingen dat biologische verschillen en verschillen in de sociale omgeving een effect hebben op de werkzaamheid van de oxytocineneusspray.

De bevindingen zijn gepubliceerd in het vakblad European Neuropsychopharmacoloy.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven