Onbehandelde slaapapneu verhoogt het risico op parkinson

Onbehandelde slaapapneu verhoogt het risico op parkinson

Delen:

Obstructieve slaapapneu is een aandoening waarbij je tijdens je slaap meerdere keren stopt met ademen, waardoor je lichaam onvoldoende zuurstof binnenkrijgt. De meest gebruikte behandeling voor de ziekte is slapen met een CPAP-toestel, dat via een masker lucht onder constante druk in je luchtwegen blaast om ze open te houden.

Onderzoekers van de Oregon Health & Science University in Portland en het Portland VA Medical Center analyseerden de elektronische medische dossiers van meer dan 11 miljoen Amerikaanse militaire veteranen. Ze ontdekten daarin dat veteranen met slaapapneu die daar niet voor behandeld werden, bijna twee keer zoveel risico liepen op de ziekte van Parkinson als degenen die dat wel deden.

Het risico op deze neurodegeneratieve aandoening neemt vanaf je zestigste ook toe met de leeftijd. Maar zelfs na correctie voor verstorende factoren zoals leeftijd, obesitas en hoge bloeddruk, vonden de onderzoekers een sterk verband tussen onbehandelde apneu en parkinson.

Minder moe

Goed nieuws is dat uit de resultaten ook bleek dat van de anderhalf miljoen veteranen met slaapapneu, het risico op parkinson aanzienlijk verminderde bij diegenen die de aandoening met een CPAP-toestel behandelden. ‘Als je stopt met ademen en je zuurstofgehalte niet op een normaal niveau zit, functioneren je neuronen waarschijnlijk ook niet op een normale manier’, vertelt hoofdauteur en neuroloog Lee Neilson. ‘Als je het effect daarvan nacht na nacht, jaar na jaar optelt, kan dat verklaren waarom je door het probleem op te lossen met een CPAP-toestel enige weerbaarheid kan opbouwen tegen neurodegeneratieve aandoeningen zoals parkinson.’

Volgens co-auteur Gregory Scott staan sommige mensen met slaapapneu niet te springen om te slapen met een CPAP-toestel, ook al voelen patiënten die het wel gebruiken zich beter en zijn ze ook minder moe. Een lager risico op de ziekte van Parkinson is volgens hem een belangrijke bijkomende reden om de behandeling toch een kans te geven.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven