Ons brein voorspelt de toekomst

Ons brein voorspelt de toekomst

Delen:

Of het nu gaat om kijken, luisteren, eten of sporten: wat we verwachten door vroegere ervaringen speelt een grote rol in ons brein. Dat geldt voor alle processen die vanzelfsprekend lijken eens je ze onder de knie hebt. Ook herinneringen en zogenaamd rationele beslissingen zijn heel erg bevooroordeeld door ons verleden, zo blijkt.

Cognitief psycholoog Durk Talsma en klinisch psycholoog Juliette Taquet leggen in De glazen bol in ons hoofd uit hoe en waarom ons brein voortdurend anticipeert. Het boek staat vol wetenswaardigheden over hoe optische en auditieve illusies eigenlijk werken, en hoe we ze in ons dagelijks leven nodig hebben. Bijvoorbeeld om niet constant over onze eigen voeten te vallen of om een verhaal te kunnen volgen.

De werking van onze hersenen begrijpen is niet eenvoudig, en de wetenschap erachter evolueert dagelijks. De auteurs slagen erin om dat moeilijke onderwerp begrijpelijk uit te leggen, met veel voorbeelden uit het dagelijkse leven: hoe we kleuren zien, hoe we pijn voelen, hoe we erin slagen een bal die komt aangevlogen te raken met een honkbalknuppel.

Talsma en Taquet hebben elk hun eigen stem in het boek, en krijgen elk een ander lettertype. Dat resulteert in een breed leesbaar boek. Niet omdat een van beide het gemakkelijker uitlegt, maar omdat ze de dingen elk vanuit een ander oogpunt belichten. Vooral over de twee laatste thema’s ‘geheugen’ en ‘rede versus gevoelens’ mag er gerust een opvolger komen.

Delen:

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven