Ontstekingen gelinkt aan hartfalen én depressie

Ontstekingen gelinkt aan hartfalen én depressie

Delen:

Wie last heeft van hartfalen heeft meer kans op een depressie en wie kampt met een depressie heeft meer kans op hartziekten. Dat was al langer bekend. Mogelijk liggen ontstekingen daaraan ten grondslag. Zo ontdekte een team onderzoekers van de University of Cambridge.

De wetenschappers vroeg zich af of de link tussen depressie en hartfalen komt door een genetische aanleg of door omgevingsfactoren. Om daar achter te komen gebruikten ze data van zo’n 370.000 vrijwilligers, die ook gebruikt wordt voor de UK Biobank. Dat is een langdurige studie die door het verzamelen van zo veel mogelijk data onderzoekt welke genetische en omgevingsfactoren bijdragen aan de ontwikkeling van verschillende ziektes.

Het onderzoeksteam bracht eerst in kaart welke genen het risico op hartfalen vergroten. Vervolgens keken ze of die genen ook een rol speelden in de kans op het ontwikkelen van een depressie. Dat bleek niet het geval. Daarom concludeerden de onderzoekers dat de link tussen depressie en hartziekten niks met genetische aanleg te maken heeft.

Daarom keken ze naar specifieke omgevingsfactoren waarvan bekend is dat ze het risico op hartfalen vergroten. Ze onderzochten in totaal 15 van zulke ‘biomarkers’ en van twee daarvan bleek dat ze ook een link met depressie hadden. Het ging om de aanwezigheid van de ontstekingsgerelateerde eiwitten IL-6 en CRP. Die stofjes komen vrij bij ontstekingen maar ook door bijvoorbeeld stress, roken, overmatig alcoholgebruik en te weinig bewegen. De eiwitten werden al eerder in het bloed waargenomen van mensen met een acute depressie en patiënten waarbij depressie-behandelingen niet werken. Uit eerder onderzoek bleek bovendien ook dat een verhoogde concentratie van de ontstekingsstofjes samen gaat met een verhoogd risico op een depressie.

De wetenschappers gaan nu uitzoeken of medicijnen die het eiwit IL-6 blokkeren depressieve klachten mogelijk verminderen.

De bevindingen zijn gepubliceerd in het vakblad Molecular Psychiatry

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven