Ook peuters weten wat onmogelijk is

Ook peuters weten wat onmogelijk is

Delen:

Volwassenen denken dagelijks na over wat mogelijk is en wat niet. Zou het kunnen regenen straks? Dan neem ik best een paraplu mee. Op welke leeftijd we dit mentale oordeel voor het eerst toepassen, was tot nog toe onduidelijk. Onderzoekers van het Johns Hopkins University Laboratory for Child Development wilden dit uitzoeken.

Ze lieten kinderen van twee en drie jaar oud een kauwgomballenautomaat zien die gevuld was met speelgoed. Bij sommige peuters was dat een mix van roze en paarse items, andere kregen alleen paarse te zien. Vervolgens kregen ze allemaal een muntje dat ze in de machine konden laten vallen om een van de speeltjes te krijgen. Ze kregen allemaal een roze exemplaar.

De peuters waarbij er in de automaat een mix van roze en paars speelgoed te zien was, hadden geen reden om verbaasd te zijn, want zelfs als er maar een roze speeltje in de automaat zat, was er een kans dat ze dat zouden krijgen. Dat was anders bij de kinderen waarbij de automaat alleen met paars speelgoed was gevuld. Als zij een roze speeltje kregen, was dat helemaal niet mogelijk.

Boost

Nadat ze hun speelgoed hadden gekregen, kregen alle kinderen te horen wat de verzonnen naam van het speeltje was. Enige tijd later werd hen naar die naam gevraagd. Kinderen die het onmogelijke scenario hadden meegemaakt, bleken de naam aanzienlijk beter onthouden te hebben dan alle anderen. Kinderen bij wie het mogelijk was om een roze speeltje te krijgen, hoe onwaarschijnlijk dat ook was, bleken geen boost in hun leerproces te hebben gekregen.

De onderzoekers hadden verwacht dat de kinderen goed zouden leren van de onwaarschijnlijke gebeurtenissen, maar nog beter van de onmogelijke. Maar wat ze ontdekten was dat ze alleen leerden van de onmogelijke en helemaal niet van de onwaarschijnlijke.

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Ze denken dat peuters beter leren na onmogelijke gebeurtenissen omdat het onverwachte hen aanzet tot het zoeken naar verklaringen en hen dwingt om op zoek gaan naar informatie die ze kunnen gebruiken om hun eerdere model van de wereld te verzoenen met wat ze net hebben gezien. Onwaarschijnlijke gebeurtenissen daarentegen kunnen verrassend zijn, maar hebben niet noodzakelijk een verklaring nodig.

De onderzoekers willen nu verder uitzoeken hoe ze deze drang naar verklaringen kunnen inzetten om verhoogde leermomenten voor kinderen te creëren.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven