Over ham, bananen en een kunstzinnige barbecue

Over ham, bananen en een kunstzinnige barbecue

Delen:

Onlangs keek ik naar de Vlaamse serie Bevergem. Voor het jaarlijkse dorpsfeest heeft de organisator een stunt voorzien: hij heeft een getatoeëerd varken van kunstenaar Wim Delvoye in bruikleen. De man trekt bleek weg als hij erachter komt dat het beest per ongeluk op de barbecue terecht is gekomen. De dorpsbewoners hebben het kunstwerk met smaak verorberd en de afruimers van dienst schrapen net de laatste restjes in de vuilnisbak. Delvoye kan er gelukkig om lachen, en het hele ding wordt plots geframed als een ‘artistieke performance’.

Kunstenaar Wim Delvoye met een van de getatoeëerde varkens.

Een parodie, maar het had net zo goed echt kunnen zijn. Eind vorig jaar plakte de Italiaanse kunstenaar Maurizio Cattelan met duct tape een banaan tegen de muur tijdens Art Basel in Miami. Hij noemde het werk ‘Comedian’. Er ontstond een hype. Het volk stond te dringen om een glimp van de banaan op te vangen. Bij wijze van performance at een collega-kunstenaar de banaan op. Het werk werd uiteindelijk verkocht voor 120.000 dollar.

‘Comedian’ van Maurizio Cattelan.

De banaan riep controverse op. Sommige mensen vonden het maar niks. Een vijftigtal schoonmakers kwam op straat. Ze waren woedend dat een simpele banaan zoveel waard is, terwijl zij niet eens genoeg verdienen om hun gezinnen te eten te geven.

Waarom is dit kunst? Het is een vraag die niet nieuw is, en evengoed rees toen Marcel Duchamp zijn urinoir onthulde, Jan Fabre de zuilen van de Gentse aula inpakte met Gandaham of Arne Quinze de Oostendenaars verblijdde met zijn Rock Strangers (die zie je overigens op de cover van de nieuwe Psyche&Brein).

Niet alleen filosofen en kunstwetenschappers hebben over die vraag veel interessants te vertellen. Ook psychologen voegen inzicht toe, zo lees je in een dossier over kunst in de nieuwe editie van Psyche&Brein.

Spoiler alert: Kunst roept fundamentele vragen op, en zodra dat niet meer het geval is, is het geen kunst meer.

Wanneer is kunst, vanuit een psychologisch perspectief, daadwerkelijk kunst? Je leest het in de nieuwe Psyche&Brein. Vanaf donderdag 1 oktober in de winkel, of online te bestellen in onze online tijdschriftenwinkel.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven